Rottnest Channel Swim & Cottlesloe Classic Mile 2020

Aussie blog 5: eerste winst van 2020 is binnen

Welkom bij alweer blog nummer vijf. Het is een goede week met het zwemmen geweest en ik heb de week afgesloten met de eerste winst van 2020 in de Cottlesloe Classic Mile. Dat en nog meer in deze nieuwe blogpost.

Een geweldige tijd in Australië

Blog nummer vijf, dus dat betekent dat ik nu al een maand in Australië verblijf. 'Time flies when you're having fun.' Daar ben ik het helemaal mee eens. Sinds ik hier ben, ben ik al een stuk fitter geworden. Voor trainingen van 10 km draai ik mijn hand niet meer om en mijn algehele conditie is zoveel verbeterd. Het helpt natuurlijk om in deze motiverende omgeving te trainen, met een leuke groep en een goede coach. Uiteindelijk hoop ik dat mijn harde werken wordt beloond tijdens de belangrijke wedstrijden die komen gaan. 22 februari is de Rottnest Channel Swim en dat is één van mijn belangrijke momenten om te knallen.

Rottnest Channel Swim editie 2020

22 februari is de grote dag: 19,7 km zwemmen van Cottlesloe Beach naar Rottnest Island. De Rottnest Channel Swim is een geweldig en groots evenement waar ik met veel plezier naar uitkijk. Vier jaar geleden heb ik hier ook aan meegedaan en als ik terug zou komen naar Australië dan wist ik zeker: ‘Rotto’ ga ik weer zwemmen.

Rottnest Channel Swim

Bij zo’n grote race komt echt wel het één en ander kijken. Het begint bij inschrijven: er is een week vastgesteld voor registratie en ben je er niet op tijd bij, dan zit je naast de boot. In oktober 2019 heb ik mij dus al geregistreerd, 4 maanden voor de race begint. Als dat is gelukt ga je op zoek naar een support crew. Het is niet zoals bij onze IJsselmeermarathon dat de organisatie de begeleidingsboten voor de zwemmers regelen. Dat zou wat zijn, want dan moet de organisatie van de Rottnest Channel Swim meer dan 1000 boten gaan regelen! Daarnaast heb je ook een paddler (kayakker) nodig en natuurlijk een coach.

Gelukkig ben ik er op tijd bij en dat geeft mij ruim genoeg de tijd gegeven om alles te regelen. De paddler was erg makkelijk. Net als 4 jaar geleden gaat Garth Civil (zie foto) voor mij kayakken. Garth heeft al jaren ervaring als paddler en heeft zelf ook twee keer de Rotto swim gedaan. Echt gaaf dat hij weer bereid is om mij te supporten. Daarnaast heb ik ook al een begeleidingsboot en schipper gevonden. Toby Gibb is bereid om mij naar Rottnest te varen, hieronder zie je een foto van zijn boot. Ik heb met beide heren een keer afgesproken om over de race te praten. Ik heb vertrouwen in mijn crew. Het enige wat ik nog moet regelen is een coach, maar daar maak ik me geen zorgen om. Ik weet wat ik nodig heb tijdens de race. En bovendien: ik heb nog meer dan een maand de tijd.

Cottlesloe Classic Mile

Op zaterdag 11 januari hebben Andrea en ik onze eerste race van 2020 gezwommen. Het was de Cottlesloe Classic Mile. Een 1600m race op het strand van Cottlesloe (dus niet een hele mijl voor de kritische onder ons). En Cottlesloe is, zoals net verteld, de startplek van de Rottnest Channel Swim. Echt leuk om weer terug te zijn op deze plek, want het heeft toch wel iets speciaals voor me. Een foto van het uitzicht naar Rottnest kon ik natuurlijk niet vergeten.

Terug naar de race. In tegenstelling tot de 5 km wedstrijd van vorige keer hadden we de zaterdag goede omstandigheden. Zonnetje, verfrissend zeewater en geen golven. Een mijl is voor mij aan de korte kant en daarom had ik al tactiek om de tegenstanders af te schudden voordat we bij de finish kwamen. De finish was namelijk weer een ‘run-to-the-beach’ en deze keer zou het me niet overkomen dat ik het op de finish zou laten liggen. We zwommen een stukje het strand uit, vervolgens een rechthoek en dan weer richting strand. Een mooi duidelijk parcours waardoor ik deze keer hard kon zwemmen en exact wist waar ik naartoe moest. En dat lukte, ik heb de race gewonnen met 12 seconden voorsprong op de nummer 2. Een mooie en leuke start van 2020. De korte versie van de uitslag kan je hieronder zien en de volledige uitslag kan je hier vinden.

Uitslag Cottlesloe Classic Mile 2020

Volgende week een ander soort blog

Een echte zwemblog deze week met een hoop informatie over de Rottnest Channel Swim. Ik kan daar uren over doorpraten, simpelweg omdat het ik het zo leuk vind. Volgende week staat er echter een ander soort blog op jullie te wachten. Nieuwsgierig naar wat dat is? Kijk dan volgende week maandag om 17:00 uur op mijn website voor de blog nummer zes. En volg me op Facebook en Instagram voor de laatste updates.

2020 goed van start in Australië

Aussie blog 4: 2020 goed van start in Australië

Gelukkig nieuwjaar en de beste wensen voor 2020. Ik hoop dat het nieuwe jaar voor iedereen een gelukkig, gezond en sportief jaar mag worden. In deze blog vertel ik jullie hoe ik oud en nieuw heb gevierd in Australië en hoe we op 1 januari afgemat zijn in het zwembad.

Bezoek vanuit Bali

Vanaf vorige week vrijdag hebben Carol en ik bezoek vanuit Bali gekregen. Andrea is namelijk naar Australië toe gekomen. Andrea en ik zijn al bijna acht jaar samen. Super gaaf dat ze, na haar reis in Thailand en Bali, naar Australië kon komen om de laatste twee maanden in Perth en omstreken door te brengen. Voor mij is het ook leuk, omdat we samen nieuwe plekken kunnen ontdekken. Ze is daarnaast ook sportief bezig: ze zwemt namelijk bij de ‘Adult Squad’ van de Perth City Swimming Club. Binnenkort gaan we samen wat openwaterwedstrijden zwemmen.

Andrea en Lars Australië 2020

Vuurwerk kijken en toerist spelen op 31 december

Op oudejaarsdag heeft Solomon ons uitgenodigd om 2020 met hem in te luiden. Solomon is een zwemmer uit het team van Perth City. Ik heb hem afgelopen zomer ontmoet tijdens de wedstrijden in Canada. Hoe gaaf is het dan dat je in Canada bent en erachter komt dat je tegen je toekomstige clubgenoot moet racen?

Solomon en zijn vriendin hebben ons meegenomen naar de Fremantle Prison. Daar hebben we de ‘Behind Bars’ tour gedaan. We kregen alle informatie over hoe het was als gevangene in de Fremantle Prison beginnend in het jaar 1850 en eindigend in 1991. Het was zeer interessant, zoals het idee dat de cellen een hitte konden bereiken van 50 tot 60˚C gedurende de dag. Maar ook dat de omstandigheden zo slecht waren dat de gevangenen in 1988 in opstand kwamen en een deel van de gevangenis in vuur hebben gezet als protest.

Vervolgens gingen we de zonsondergang bekijken onder het genot van fish & chips. Het was een hele heldere avond en de zon was mooi oranje, precies zoals je het jaar zou willen afsluiten. Kortom het was genieten. Hierna gingen we door naar een vuurwerkshow bij City Beach. Een 10 minuten-durende show met allerlei siervuurwerk. Een erg geslaagde oudejaarsdag besteed samen met Andrea en een aantal goede vrienden.

2020 sterk beginnen met een pittige training

De tweede week van het kerst-trainingskamp stond ook op de planning. Vorige week had ik al aangekondigd dat we alleen tijdens Kerst één dag vrij zouden zijn. We hebben wederom een aantal flinke trainingen gedraaid, maar ook op nieuwjaarsdag. Ja, we zijn laat naar bed gegaan maar om 06:30 uur lagen we gewoon weer in het water. En met wat voor een training. Een klassieker: 100x100m. Alleen nu is de vraag op welke starttijd? Twee banen deden het op 1:15, waaronder ik. Elke 1:15 starten in een 50m bad is niet niks. Bij zo’n training begin je zonder inzwemmen gelijk aan de set. Ik had het dus wel even moeilijk om in het ritme te komen. Daarna ging het vlot alleen wat drinken tussendoor was wel een uitdaging. Dat is wel nodig op zo’n afstand anders ga je het erg zwaar krijgen. Binnen vijf seconden aantikken, slokje nemen, omdraaien en weer afzetten. Halverwege had ik het nog even moeilijk. Eenmaal bij de 70 aangekomen kwam ik goed op stoom en begon ik sneller te zwemmen. Ruim onder de 1:10, dus genoeg tijd om te drinken en te rusten.

Als je denkt dat de training er na 100x100m erop zit, dan heb je het mis bij Matt. We gingen namelijk nog door met 50x50m. Hoppa, nog 2,5 km erbovenop. Weliswaar met een gunstigere starttijd van 45 seconde per 50m. Alleen van Matt moeten de tijden dan ook sneller worden. Vanaf hier ging het heel goed en begon ik nog eens sneller te zwemmen. Om het af te sluiten deden we nog een 25x25m op starttijd 30 seconden. Halverwege het zwembad stoppen en dan door. Alles op maximale inspanning. Heerlijk om nog even te knallen zo aan het einde van de set. En zo is 2020 gestart met een training van 13,125km. Ik zeg: beter kunnen we het jaar niet starten op sportief gebied.

Film kijken in de open lucht

Een vrij weekend na het trainingskamp, even bijkomen van de zware inspanningen. We zijn zaterdagavond naar Kings Park gegaan. Deze keer niet om in het park rond te lopen, maar om naar de openlucht bioscoop te gaan. De film die draaide was ‘Knives Out’, een crime-murder mystery. De film was leuk en zeker de ambiance hielp daarbij: onder de sterren en het maanlicht een film kijken.  Onder het genot van een zelfgemaakte pizza en wat versnaperingen kon onze avond niet meer stuk.

Moonlight cinema Australië Perth

Tot slot

De vierde blog zit erop en er volgen er nog veel meer. Ik vind het leuk om te schrijven en jullie op de hoogte te houden. Als je het ook leuk vindt om mij te volgen, misschien wil je dan overwegen om een bijdrage te leveren aan de kosten die ik moet maken voor het zwemmen? Alle hulp is meer dan welkom, ongeacht de grootte van de donatie. Ik zamel geld in via Talentboek en 100% van het gedoneerde bedrag gaat naar mij. Ga via deze link naar mijn donatiedoel en steun mij net als vele anderen. Hartstikke bedankt voor jou hulp. En vergeet niet om volgende week weer te kijken op mijn website voor blog nummer vijf.

Kerst Down Under blog Lars Bottelier

Aussie blog 3: Kerst Down Under en laatste race van 2019

Het is kerstvakantie: yes. Een tijd waar toch altijd naar uitgekeken wordt, ook door mij. Veel tijd besteden met de familie en vrienden. En een tijd waarin het zwemmen toch even op een lager pitje staat. Alleen dit jaar is alles anders. Mijn eerste feestdagen zonder mijn familie én met zwemmen, een heleboel zwemmen.

Rust of door trainen tijdens de kerstvakantie?

Er is niks mis met wat stoom afblazen in de kerstvakantie. In Nederland zijn de laatste paar jaren de Open Nederlandse Kampioenschappen (25m-bad) vlak voor Kerst. Het is een piekmoment voor veel zwemmers in Nederland waardoor er daarna wat tijd is om één of twee weken (volledige) rust te nemen. Veel zwemmers maken hier, vanzelfsprekend, gebruik van. Alleen dit jaar is alles anders voor mij. Ik heb er bewust voor gekozen om de belangrijke zwembadwedstrijden in december over te slaan: de Swim Cup Amsterdam en de Open Nederlandse Kampioenschappen in Tilburg. Mijn belangrijke wedstrijden zijn namelijk in de internationale voorzomer en in de Europese zomer.

Perth City Swimming Club Christmascamp

Hier in Australië en met name bij de Perth City Swimming Club wordt er juist extra hard getraind in de kerstvakantie. Van alle dagen van de kerstvakantie hebben we één dag vrij gekregen: op eerste kerstdag. Het kerst-trainingskamp is hét moment voor de Aussie zwemmers om in vorm te komen voor de Australische Kampioenschappen. En dat doen ze ook. Elke ochtend wordt er 3 uur lang getraind: minimaal 10 km. Deze trainingen zijn grotendeels gericht op aerobe capaciteit – de inhoud van de zwemmersmotor. Soms hebben we nog een middagsessie van twee uur met zowel land- en zwemtraining. In de middagtraining wordt er voornamelijk gewerkt aan de ‘skills’ voor een openwaterzwemmer. Navigeren, manoeuvreren, versnellen en meer. De trainingen van het trainingskamp worden afgewerkt in het zwembad van de Perth College. Dé plek waar mijn professionele zwemcarrière vier jaar geleden is begonnen.

De training na Kerst

We hadden afgelopen donderdagochtend (de dag na Kerst) een pittige set. Voor de geïnteresseerden onder ons ga ik deze uitleggen. Het inzwemmen was als volgt:

1x100    op 2:00                4x50      benen op 1:10
1x200    op 3:00                4x50      benen op 1:05
1x300    op 4:00                4x50      benen op 1:00
1x400    op 5:00                4x50      benen op 0:55

Bovenstaande set deden we drie keer. Vervolgens een 8x100 afbouwend beginnen op 1:40 en elke 100 vijf seconde sneller in starttijd, dus 1:35, 1:30, 1:25, 1:20, 1:15, 1:10 en eentje ‘easy’. Vervolgens nog 4x50 afbouwend in starttijd op dezelfde manier. Vervolgens de main set, waarbij er wordt gezwommen op hartslag. De set was als volgt:

5x100    op 1:40                1x100    benen max op 2:30
10x100  op 1:40                1x100    benen max op 2:30
15x100  op 1:40                1x100    benen max op 2:30
10x100  op 1:40                1x100    benen max op 2:30
5x100    op 1:40                1x100    benen max op 2:30

Mijn maximale hartslag tijdens het zwemmen zit rond de 185 slagen per minuut. En de senioren horen te mikken op een hartslag 25 slagen per minuut onder je maximale hartslag. Op deze manier zit je op ‘threshold’ te zwemmen. Threshold is een snelle pace (maar vol te houden) waar je je als zwemmers tijdens een 10 km race het meest van de tijd in bevindt. De gedachte achter deze trainingen is dat je lichaam makkelijker en efficiënter de verzuring kan verwerken. Bovendien kan je het makkelijker volhouden en heb je nog een extra versnelling voorbij de threshold. De training hierboven ging overigens erg goed.

Kerst vieren in Australië

Natuurlijk heb ik ook Kerst gevierd en dit was de eerste keer dat ik het zonder mijn familie heb gevierd. Hier in Australië wordt alleen eerste kerstdag gevierd. Australiërs kennen geen tweede kerstdag, maar wel Boxing Day. Op de vraag wat dat eigenlijk betekende kon niemand een definitief antwoord geven. Kerst heb ik gevierd met Carol en haar zoons. We hebben lekker gegeten. Carol had een roast gemaakt van pompoen, aardappel en zoete aardappel. Ook een ovenschotel met broccoli en bloemkool en rosbief. In de avond hadden we nog een kaartspelletje gedaan met zijn allen.

Goede test tijdens de 5 km open water race in Swanbourne

Op zondag hadden we een wedstrijd gepland staan, de Indian Ocean 5000 Open Water Swim. Het is een 5 km zeewedstrijd van Swanbourne tot Floreat. Het was een sterk veld, met veel van mij collega-zwemmers van Perth City en een aantal andere sterke clubs in West-Australië. Na de eerste race dit jaar in Australië zorgde ik er wel zeker voor dat ik wist hoe de finish was. Deze keer het strand oprennen om te finishen, dus weer geen aantikplaat. Het waren pittige omstandigheden: golven van zeker wel twee meter. Vanaf de start zat het tempo er goed in. Door de lage zon vanaf het land was het lastig om te navigeren. Uiteindelijk kon ik een goede positie vinden in de kopgroep en zo mijn energie sparen. Tot ik de gele boei zag; als je die gerond hebt moet je richting strand. Waarop iedereen ging aanzetten en versnellen, waaronder ik. Bleek dat het een extra gele boei was, terwijl die oranje had moeten zijn. Volgende gele boei: exact hetzelfde, weer sprinten en weer versnellen. Het zorgde ervoor dat ik aardig wat energie had verspild toen we bij de echte gele boei aankwamen. Daarentegen voelde ik me heel sterk, dus ik schoof van de 6e plek zo naar de gedeelde 1e plek. Nicholas (van Perth City) en ik rondden tegelijk de laatste gele boei en zwommen op de finish af. Alleen toen ging het helemaal mis. Nicholas kwam op een grote golf en schoot naar voren en ik miste die volledig. De Aussies zijn gewend om in zulke golven te zwemmen en oefenen hier regelmatig op, de zogenoemde ‘surf skills’. Nog zuurder werd het dat de tweede groep achter me een extra golf te pakken kreeg toen ik net opgestaan was waardoor zij mij ook nog passeerden. Zo ging ik van een 1e of een 2e positie naar een 7e plek. Echt ontzettend jammer, want het was een goede wedstrijd en ik zwom erg goed. Gelukkig zit het zwemmen dik in orde en dat is toch een mooie opsteker zo aan het einde van 2019. Volgende keer moet ik vooral oefenen op de surf skills en dan komt alles goed. Hieronder nog een foto van een deel van de uitslag.

Gelukkig nieuwjaar!

Voor jullie alvast een fijne jaarwisseling en een gelukkig en gezond 2020. Ik heb nog geen plannen voor oud en nieuw. Ongetwijfeld dat ik er wat van ga maken. En natuurlijk weer op naar een nieuwe trainingsweek. Deel twee van het kerst-trainingskamp komt eraan.

Aussie blog 2: hoe ziet mijn nieuwe situatie er nu uit?

Er is weer een week voorbij, dus tijd voor een nieuwe blog. Een reis naar Australië is natuurlijk niet niks. Er komt een hoop bij kijken: een woonplaats, een trainingsplek, vervoer op locatie en meer. In deze blog vertel ik jullie alles over mijn nieuwe situatie.

Verblijf in Australië

Tijdens mijn tijd hier in Australië woon ik bij Carol. Carol is een lieve Australische vrouw. Vier jaar geleden sliep ik ook voor één maand bij haar en dat was zo goed bevallen, dat ik deze keer weer terug mocht komen.

Carol-Lars-2016-2

Carol en ik, 4 jaar geleden

Ik doe in principe alles zelf bij Carol: koken, afwassen en de was doen. Dat gaat helemaal goed, maar soms komt Carol alsnog een beetje helpen. Ze zegt dan zelf dat haar moeders instincten komen opspelen. En daarom is ze ook wel een beetje mijn Australische mama. Daarentegen zorg ik ook voor haar. Zo moest zij laatst vanuit werk naar huis en gauw door om bridge te spelen. Had zij even geluk dat ik net spaghetti klaar had staan.

Als we vrij zijn doen we ook vaak leuke dingen samen. Zo waren we laatst een avondje naar de stad geweest. We hadden toen een rondje gelopen langs alle kerstversiering. Laatst was ik ook uitgenodigd om bij een familiediner te zijn in Paul’s appartement. Paul is één van haar drie zonen en heeft een appartement in het centrum van Perth, met uitzicht over de Swan River.

Vervoer van A naar B

Ik ga elke training op de fiets naar het zwembad. Ik heb een goede mountainbike geregeld vanuit Nederland via Gumtree. Gumtree is vergelijkbaar met Marktplaats wat wij in Nederland kennen. De fiets moest nog even opgelapt worden maar brengt me nu overal waar ik naartoe moet.

Carol woont in de suburb Mount Lawley en dat is gelukkig niet al te ver van de twee zwembaden waar de Perth City Swimming Club traint. De club is gelinkt aan de Perth College, een private high school voor meisjes. Zij hebben een eigen zwembad waar de club ook gebruik van maakt. Perth College ligt aan één van de bekendste straten van Perth: Beaufort Street. En dat is werkelijk om de hoek bij Carol.

Waar ik vier jaar geleden vaak in het zwembad van Perth College trainde, train ik nu meer in Beatty Park. Dat heeft te maken met de clubstructuur van Perth City. De club heeft namelijk meerdere groepen, squads, gebaseerd op leeftijd en niveau. Zo zwom ik vier jaar geleden nog in de 'Red Squad' en zwem ik nu in de 'National Open Squad'. De National Open Squad werkt alle trainingen af in Beatty Park, op een aantal uitzonderingen na.

Beatty Park is echt een heel mooi zwembad. Het is een 10 banen, 50m bad met een stadium eromheen. Een interessant feitje: in 1962 was Beatty Park hét zwembad waar het eerste zwemevenement (ooit) tijdens de Commonwealth Games gehouden werd. Voordeel voor de zwemmers is dat tijdens de ochtenduren de zon al door komt. We worden een beetje bruin en hebben alle tijd en ruimte om goed te kunnen trainen.

Beatty-Park-Leisure-Centre-1-2

Trainen bij Matt

Matt Magee is de coach van de National Open Squad en doet dit al meer dan tien jaar. Ik kwam Matt afgelopen zomer tegen bij de Open Franse Kampioenschappen. Het plan om naar Australië te gaan lag er toen al, dus een mooie kans om even bij te praten. Uiteindelijk heb ik via de mail contact gezocht en ben ik met open armen ontvangen. De club heeft vaker zwemmers uit het buitenland die meetrainen, alleen vaker uit Azië dan vanuit Europa. Het is fijn dat ze open staan voor internationale zwemmers en deze de kans geven om mee te trainen.

Wat kunnen jullie volgende week verwachten?

Dat was alweer de blog voor deze week. Volgende week ga ik jullie meer vertellen over de trainingen. Wij hebben namelijk een trainingskamp gepland staan. En daarnaast komen de feestdagen er ook aan en daar zal ik ook een beetje over vertellen. Kijk daarom aanstaande maandag weer om 17:00 uur voor de volgende blog. En tot slot voor iedereen: geniet van de feestdagen!

Eerste dagen in Australië - ofot by Fadzai Saungweme from UnSplash

Aussie blog 1: waarom Australië en de eerste dagen in Australië

De eerste paar dagen zijn voorbij. Woensdagavond kwam ik aan in Perth en donderdagochtend heb ik mijn eerste training gedaan. In deze eerste blog vertel ik globaal de plannen voor mijn trip naar Australië en vertel ik hoe ik de eerste dagen in Australië heb ervaren.

Waarom eigenlijk mijn reis naar Australië?

Heel leuk natuurlijk deze reis naar Australië, maar waarom maak ik het eigenlijk? Ik heb de afgelopen drie jaar bij het Regionaal Trainingscentrum (tegenwoordig Opleidingscentrum, OC) van Amsterdam gezwommen. Ik ben erg blij dat ik deze mogelijkheid heb gekregen, want hier heb ik mij tot professioneel openwaterzwemmer kunnen ontwikkelen. Het laatste jaar merkte ik echter dat ik in de ‘sleur’ kwam in Nederland en ik niet de stappen heb kunnen zetten die ik mij als doel heb gesteld. Ik kwam tot de conclusie dat ik een nieuwe impuls nodig had en die heb ik gevonden in de trainingsstage in Australië en extra internationale wedstrijden. Tegenwoordig ben ik dus geen lid meer van het OC in Amsterdam, meer hierover kan je in mijn vorige blogpost lezen.

De plannen in Australië

Ik blijf een kleine drie maanden in Australië. Op 11 december ben ik gearriveerd en ik vertrek weer op 2 maart. De eerste anderhalve maand staan in het teken van een goede voorbereiding maken bij de Perth City Swimming Club. Dit combineer ik met een aantal ‘local swims’, waarvan ik de eerste afgelopen zaterdag al heb gedaan. Daarna heb ik een periode van grote internationale wedstrijden, zo ga ik eind januari naar Argentinië. Op 2 februari staat namelijk de eerste FINA Ultramarathon op het programma: van Santa Fe naar Coronda, een afstand over 56 (!) km. Een week later, op 8 februari, ga ik deelnemen aan de eerste FINA Wereldbekerwedstrijd over 10 km in Rosario. Vervolgens vlieg ik terug naar Australië om op 22 februari de Rottnest Channel Swim (19,7 km) te zwemmen. Deze race heb ik in 2016 ook gezwommen en wil ik natuurlijk weer gaan doen. Natuurlijk kan je niet alle races met elkaar vergelijken, maar de Rottnest Channel Swim is echt enorm gaaf en misschien wel de meest unieke race die ik ooit heb gezwommen.

Zoals je kan lezen is het best een druk programma, met genoeg (grote) races. Maar deze ervaringen neem ik wel mee naar het Europese openwaterseizoen van 2020. Bovendien ben ik eerder in vorm voor de belangrijke races daar.

De eerste dagen in Perth

De eerste paar dagen heb ik als best flink ervaren. De verschillen in warmte zijn erg groot tussen Nederland en Australië. Het is hier de afgelopen dagen vaak rond de 40˚ C. Het was ook op het nieuws dat het gemiddeld 6˚ C warmer is dan normaal in december, best flink. Ik heb gelukkig wel een goede vlucht gehad en daardoor weinig last van het tijdverschil en de jetlag. Donderdagochtend begonnen met trainen. Het zijn gelijk wel heftige sessies dus het is even wennen. Deze week zal alleen maar beter gaan, aangezien ik weer wat beter gewend ben aan de nieuwe situatie.

De wedstrijd waar ik afgelopen zaterdag aan deel heb genomen heet de Fremantle Ports Swim Thru. Een mooie opstart om te kijken hoe het met de vorm is en hoe het aanvoelt. Het was een 1,6 km wedstrijd, dus een echte sprint in het openwaterzwemmen. De race verliep eigenlijk heel goed, boven verwachting. Op het einde een kleine fout gemaakt waardoor ik een halve seconde moest toegeven aan de winnaar. Desondanks genoten van de race. Voor de volledigheid de uitslag:

Uitslag Fremantle Ports Swim Thru

Dat was hem alweer voor deze week. Ik hoop dat je mijn blog met plezier hebt gelezen. En ik hoop natuurlijk dat je mijn volgende blog ook weer gaat lezen. Kijk volgende week maandag weer op mijn website en vergeet me niet te volgen op social media.

Australié Perth trainingskamp Photo by Joey Csunyo on Unsplash

Australië 2019: blog overzicht

Op dinsdag 10 december 2019 vlieg ik naar Australië. Ik ga daar naartoe om drie maanden te trainen tijdens mijn eigen trainingsstage. De plek waar ik naartoe ga is Perth en in Perth ga ik mij voorbereiden op de zomer van Europa. Via mijn website kan jij me volgen in mijn reis Down Under. Elke week ga ik een blog schrijven om jullie op de hoogte houden over hoe het is tijdens de reis. In deze blogpost vind je een overzicht van de te schrijven blogs met de bijbehorende links naar de pagina's.

Blogoverzicht

Ik ga proberen om elke maandagmiddag om 17:00 uur Nederlandse tijd mijn blog van de afgelopen week gepost te hebben. Hou mijn website goed in de gaten.

Aussie blog 1: waarom Australië en de eerste dagen in Australië

Aussie blog 2: hoe ziet mijn nieuwe situatie er nu uit?

Aussie special: interview Australië - Openwaterswimming.club

Aussie blog 3: Kerst Down Under en laatste race van 2019

Aussie blog 4: 2020 goed van start in Australië

Aussie blog 5: eerste winst van 2020 is binnen

Week 6: ...

Week 7: ...

Week 8: ...

Week 9: ...

Week 10: ...

Week 11: ...

Week 12: ...

Week 13: ...

Week 14: ...

Social media

Maar natuurlijk ben ik ook gewoon te volgen op mijn sociale kanalen. Ik ben actief op Facebook en Instagram. Klik op de button hieronder om me te volgen:

Voorbeschouwing Traversée du Lac St-Jean 2019

Op zaterdag 27 juli is het zover: dan zwem ik het meer Lac St-Jean over. Van de start in Peribonka naar de finish in Roberval, een afstand van 32 km. In deze blogpost volgt een voorbeschouwing van de race.

Allereerst heeft Open Water Swimming Club mij geïnterviewd voordat ik naar Canada ging. Hierin vertel ik wat ik verwacht van de races en waarom ik naar Canada wilde gaan. Het filmpje kan je hieronder bekijken:

32 km en ongeveer 7 uur zwemmen. Eerst rond 4 uur opstaan en dan rond 6 uur van Roberval naar Peribonka rijden. Daar ga ik zaterdagochtend om 08:30 uur starten aan de oversteek. Ik heb al aardig wat verhalen gehoord over de Traversée en rondgevraagd aan andere (ex) zwemmers hoe zij deze race ervaren.

Parcours de Traversée du Lac St-Jean

De kou blijkt een groot gevaar tijdens deze race. We starten zoals eerder gezegd in Peribonka in de rivier. We zwemmen hier ongeveer 1,5 uur in voordat we in het meer van Lac St-Jean terecht komen. Het water uit deze rivier komt uit de bergen waardoor het soms wel 2 à 3 graden kouder kan zijn dan de rest van het meer. Aan de andere kant, heb ik gehoord, kan het ook andersom zijn: de rivier is dan warmer dan het meer. Kortom dat is iets wat ik moet ervaren bij de start van de race.

Een ander gevaar zijn de golven midden op het meer. Het is een groot open meer, vergelijkbaar als ons IJsselmeer, en het kan daardoor flink waaien. Ook heeft iedere zwemmer zijn eigen coach en schipper, alleen zijn het kleine bootjes die gebruikt worden. En slibstreamen (het achter elkaar aanzwemmen) is toegestaan tijdens de Traversée.

Het eerste doel voor mij is om de overkant te halen. Het is en blijft een 32 km en tijdens deze uren zwemmen weet je nooit wat er kan gebeuren. Maar mocht ik mij goed voelen dan ga ik uiteraard kijken wat ik kan bereiken!

Deze race wordt de laatste jaren gekenmerkt door het gezamenlijk aankomen van een redelijke groep zwemmers. Meestal 5 of 6 zwemmers dicht op elkaar. Wie weet zal het dit jaar ook zijn en dan is het de laatste kilometer volle bak. Kijken wie het meeste over heeft.

Er doen dit jaar 13 mannen mee en 10 vrouwen. Mannen en vrouwen starten tegelijk in dit soort races. De volledige startlijst kan je hieronder zien:

Deelnemers Traversée du Lac st-Jean 2019

Wil je mij volgen tijdens de race? Dan is er een livestream die start om 18:30 uur (=NLse tijd) op https://traversee.qc.ca/en/on-the-web/webdiffusion/

Daarnaast worden er genoeg updates geplaatst op Facebook via https://www.facebook.com/Traversee/

Ik ga er een mooie race van maken en laat natuurlijk weten hoe het is gegaan!

Blogpost: avontuur Capri-Napoli marathon was geweldig

Op 9 september 2018 heb ik deelgenomen aan de 53e editie van de marathon Capri-Napoli. Het is een 36 km lange wedstrijd met een rijke historie. Bij de race heb ik de bronzen medaille weten te pakken. In deze blogpost ga ik uitgebreid vertellen hoe ik dit avontuur heb ervaren.

De reisdag

Donderdagochtend om 06:00 uur vlogen Marcel Stroet en ik naar Napels. Eenmaal aangekomen bij het vliegveld werden we netjes opgewacht door de organisatie. Wij moesten nog even wachten op een andere zwemster die iets later dan ons aankwam. De organisatie vroeg of wij het goed vonden om gelijk door te gaan naar het zwembad en dat leek ons prima. Het zwembad zag er erg goed uit: een 8 banen 25m bad aan de kust van Napels.

CC Napoli Capri-Napoli

Het zwembad van Napels. Dit zwembad lag bij de finishplaats van de marathon.

Marcel Stroet, mijn coach tijdens de wedstrijd, was al bekend in Napels. Hij heeft als zwemmer zelf het eiland Capri rondgezwommen en is in 2012 al eens met Daan Glorie mee geweest naar deze marathon. Zo kwamen we erachter dat de kust bij het zwembad ook gelijk de finishplaats is van de marathon. Erg prettig, want dan kon ik gelijk zien waar wij zouden finishen zondag.

Na de training gingen we met de politiebus door naar het hotel. Daar kregen we te horen wat het officiële programma was voor de komende dagen. Een druk programma, want door de vele sponsoren van deze wedstrijd hadden wij als zwemmers veel ‘verplichtingen.’ Zo zouden we vrijdag de hele dag op het eiland Capri zijn en maar één keer de mogelijkheid hebben om te zwemmen. Een goede reden om op donderdagmiddag voor een tweede keer naar het zwembad te gaan voor nog een zwemtraining.

Een dag op Capri

Vrijdagochtend vroeg gingen wij met de politiebus naar de haven van Napels. Hier stapten we op de ferry om naar het eiland Capri te varen. Marcel gaf aan dat het een lange dag zou worden en vooral te ontspannen waar dat kon. Alleen al de reis (bus + ferry) naar Capri duurde al bijna 2 uur en ’s avonds moesten wij ook weer terug.

Capri is een eiland met een berg en wij zouden als eerste naar het gemeentehuis gaan. Het gemeentehuis stond op deze berg dus wij gingen als eerst met de lift naar boven. Even genieten van het uitzicht om vervolgens weer door te gaan. In het gemeentehuis was er een persconferentie en een borrel met een hapje en een drankje. Daarna een foto met alle deelnemers op het plein om vervolgens door te gaan naar het restaurant en wat te gaan eten.

Uitzicht Capri

Tijd voor een selfie bovenop de berg

’s Middags gingen wij trainen in de zee van Capri. Dit was ook op de startlocatie van de wedstrijd. Ik ging samen met een deel van de groep meetrainen. Leuk natuurlijk en gelijk even kijken hoe de concurrentie zwemt.

Na de training stond er nog een boottocht gepland om het eiland Capri. Deze tocht was optioneel dus wij kozen ervoor om dit niet te doen. Nu hadden wij mooi een uur tot anderhalf uur om even bij te komen. Gelijk daarna terug met de ferry en ’s avonds eten in het hotel.

De dag voor de marathon

Ook de dag voor de wedstrijd stond nog het één en ander gepland. ’s Ochtends vroeg stond de technical meeting gepland. Alle informatie over de race wordt hier nog eens besproken. De start, finish, navigatie, weersvoorspellingen noem maar op. Er zijn meerdere routes om van Capri naar Napels te zwemmen zoals je hieronder kan zien in de afbeelding. Elke route heeft zijn voor- en nadelen. Daarnaast waren de weersvoorspellingen erg goed. Er zou bijna geen wind staan en er werden snelle tijden verwacht, namelijk richting de 6 uur.

Course Capri-Napoli

Via links zou de snelste route zijn omdat er lichte westenwind stond

 

Finish Capri-Napoli

Slotstuk van de marathon en finish bij CC Napoli

Verder op de dag stonden nog een training gepland en nóg een bijeenkomst in een café in de stad. In de middag waren we vrij en konden we rusten voor de wedstrijd.

De wedstrijddag

De wekker ging om tien voor vijf: gelijk flesjes maken, ontbijten en op naar Capri. Om half tien kwamen wij aan op Capri. Marcel en ik gingen gelijk aan de slag met pak aantrekken, invetten en nummers plakken. Er was grote mediabelangstelling: meer dan vijf fotografen en drie filmmakers. Marcel vette mij goed in met schapenvet. Natuurlijk vanwege de lange afstand, de warmte en het zout. De fotografen vonden dit maar al te leuk en waren continu foto’s aan het maken. Uiteindelijk gingen we te water om 10:30 uur en starten we rond 10:40 uur.

Start Capri-Napoli 2018

Op naar de startlijn

Uniek bij deze race is dat er geen volgboot is en de boten waarop de coaches zitten geen GPS mogen gebruiken. De coaches moeten daarom zelf naar Napels navigeren. Best een uitdaging omdat het een mistige ochtend was.

De eerste vijf uur (!) zou ik zo ontspannen mogelijk zwemmen en bij de groep blijven. Dat was nogal een uitdaging omdat het tempo er tijdens het begin van de race goed in zat. Daarnaast werden wij door de coaches op de boten alle kanten op gestuurd; niemand wist precies waar er naartoe gezwommen moest worden.

De groep bleef lang bij elkaar en pas na een uur of drie zwemmen, moesten de eerste zwemmers lossen. Ook toen kwamen de eerste echte versnellingen. Op een gegeven moment hadden we een groep van 6 zwemmers: drie Italianen, een Macedoniër, een Braziliaan en ik. Eén Italiaan was constant versnellingen aan het plaatsen en ik zwom er continu achteraan. Dit kostte wel veel energie omdat ik telkens het gat dichtte, dus na een keer of drie liet ik de andere zwemmers de gaten dichten. Zo ging het telkens door totdat niemand meer die gaten wilde dichten en precies op dat moment hadden de Macedoniër en een Italiaan een andere koers genomen. Heel slim eerst zichzelf af laten zakken en daarna meer naar rechts gezwommen. Daarnaast had de voorste Italiaan ook nog eens een gaatje.

Race Capri-Napoli

Tijdens de eerste drie uur lag de groep nog bij elkaar

Marcel gaf aan dat ons groepje nu 2e/3e/4e lag maar dat wij wel tempo moesten houden omdat het groepje rechts van ons vaart maakte. Ik ging daarom op kop zwemmen om het tempo te bepalen alleen lagen de Italiaan en Braziliaan achter mij. Ik wilde niet dat zij van mij gingen profiteren dus liet ik hun vervolgens op kop zwemmen. Het probleem was echter dat het tempo eruit ging en wij werden ingehaald door de andere groep. Marcel gaf aan dat wij tempo moesten houden dus ik ging weer versnellen, dit was het moment dat de Italiaan uit ons groepje moest lossen. Tijdens het volgende drinkmoment zei de Braziliaan tegen mij dat we moesten samenwerken, elke 5 minuten wisselen van kop om zo tempo vast te houden. Dit bleek de gouden zet te zijn.

Door deze samenwerking kon ik 5 minuten knallen en daarna even rusten. Ik merkte dat de Braziliaan weliswaar langzamer zwom dan ik maar doordat ik even kon aanhaken bij hem had ik weer nieuwe energie om tempo te maken. We liepen weer in op het tweede groepje (inmiddels voor ons). Ik zag dat ook dus dat was extra motivatie om nog harder door te zwemmen. Met nog een kilometer of 10 te gaan had ik besloten om naar de Italiaan toe te zwemmen. Dan zou de Braziliaan maar kunnen profiteren dacht ik. Maar al gauw dat ik die versnelling had geplaatst moest hij lossen.

Bijna twee uur lang was ik bezig met mijn inhaalactie. In het begin liep ik heel snel in, maar de laatste 20/30 meter duurde veel langer. De Macedoniër en de Italiaan hadden natuurlijk door dat ik eraan kwam en waren ook aan het versnellen.

Met nog ongeveer 1 km te gaan haalde ik de Italiaan in. Marcel gaf aan dat ik nu derde lag dus dat gaf nog een extra kick om die laatste kilometer extra hard te zwemmen. Ik liep nog in op de Macedoniër maar kon hem niet meer achterhalen. Dat gevoel van het aantikken van het finishbord na zeven uur zwemmen was erg euforisch. Het besef dat je 36 km hebt gezwommen en ook nog eens derde bent geworden is geweldig.
Finish Lars Bottelier Capri-Napoli 2018
Na de race was het ook onwijs gaaf. Er stonden heel veel mensen te kijken langs de kant en bij het zwembad. Er werden onwijs veel foto’s gemaakt en allerlei mensen wilde met mij praten. Een paar uur later was de prijsuitreiking en dat werd ook groots aangepakt. Wij mocht namelijk met champagne spuiten zoals bij de F1. Dat was wel echt kicken.

Tot slot

Deze race is altijd internationaal sterk bezet. Ik deed mee omdat het mij een goede ervaring leek en had vooraf geen verwachting voor podium. In de historie van deze race wist alleen Hans van Goor als Nederlandse man een medaille te pakken. In 1992 was hij ook derde geworden. Ik ben nu dus de tweede Nederlandse man die dit is gelukt. Graag wil ik iedereen bedanken die mij heeft gesteund om deze prestatie neer te zetten. En speciale dank aan Kees Robbertsen die mij heeft klaargestoomd voor deze wedstrijd en Marcel Stroet voor de goede begeleiding tijdens de race. Nu is het voor mij vakantie. Opladen, herstellen en dan op naar volgend seizoen!

Podium Capri-Napoli 2018

KNZB RTC 2018-2019

Trainingsstage Debrecen HUN

Op trainingsstage

Van 26 april t/m 5 mei ben ik samen met de Regionale Trainingscentrums van de KNZB op trainingsstage geweest in Debrecen, Hongarije. Hier hebben wij de basis gelegd voor het tweede deel van het seizoen. De trainingsstage stond voornamelijk in het teken van meters maken. 

Later vertrek

De bedoeling was dat ik vanaf 21 april al in Debrecen zou zijn. Helaas werd ik de dag voor vertrek gevat door buikgriep en was ik te ziek om mee te gaan. Gelukkig kon ik dankzij de KNZB alsnog later heen en vertrok ik in plaats van op zaterdag, op de volgende donderdag. Inmiddels ben ik er ook weer helemaal bovenop.

Trainingsstage Debrecen als basis

Donderdagavond kwam ik aan in Debrecen en vrijdagochtend begonnen we gelijk met de trainingen. Naast de 'normale' trainingen, stonden er twee keer per week trainingen gepland waarbij de specifieke openwaterskills werden geoefend. Zo gingen we oefenen met in de groep zwemmen, boeien draaien en het navigeren. Naast deze trainingen hadden we ook twee keer per week een extra lange training van 3 uur. Bij deze trainingen zwommen we altijd meer dan 10 km.

Deze kilometers zijn essentieel in aanloop naar de komende openwaterwedstrijden in Frankrijk en Barcelona. In Frankrijk zwem ik op 31 mei de 10 km. Drie dagen later duik ik in het water voor de 25 km. Barcelona vindt een maand later plaats op 30 juni en daar zwem ik weer de 10 km. Met name op de 25 km in Frankrijk wil ik hard zwemmen.

Ontspanning

Naast de trainingen was er ook af en toe wat tijd voor ontspanning. Zo hebben we op onze vrije middag het centrum van Debrecen opgezocht. Ondanks dat Debrecen wel een grote stad is, viel het mij mee hoeveel winkels er waren. Een andere dag zochten we de dierentuin op en hebben we ons daar een paar uur vermaakt. Tussen de gewone trainingen door was het vooral rusten, maar gingen we ook af en toe een kaartje leggen en een spelletje doen.

Centrum Debrecen

Het centrum van Debrecen.

Het is heel fijn dat je op trainingsstage jezelf even helemaal kan focussen op de trainingen en het zwemmen. Dat is ook zeker gelukt. Nu pakken we de trainingen weer op in Amsterdam en moeten we nog even doorbikkelen tot de volgende wedstrijden.

Podium IJsselmeermarathon 2017

Samenvatting IJsselmeermarathon 2017 + video

Samenvatting video IJsselmeermarathon

Zaterdag 12 augustus 2017, de 47ste IJsselmeermarathon en tevens NK marathonzwemmen. 21 deelnemers staan aan de start in de haven van Stavoren. 18 deelnemers weten uiteindelijk de finish te bereiken in de haven van Medemblik. Deze editie wordt gekenmerkt door windkracht 4 uit de westhoek en een watertemperatuur van 18 graden Celsius.

Openwaterswimming.club maakte een samenvatting van mijn race. Ik zwom in 5 uur en 8 minuten naar de overkant en hiermee behaalde ik de titel Nederlands Kampioen Marathonzwemmen 2017.

Uitslag IJsselmeermarathon 2017

De volledige uitslag is hieronder te lezen. Met dank aan de organisatie van de IJsselmeermarathon:

Zwemmer

Tijd

Naam schip

Naam schipper

1 Lars Bottelier

5:08:39

Vigil

 

Jacob Miedema

2 Remco van Althuis

5:13:54

Hoera

 

Dolf Clarenburg

3 Janina Beckers

5:16:33

Fidelta

 

Bart Bot

 

4 Lisa Dreesens

5:24:56

Suerte

 

Ben Lak

 

5 Fergil Hesterman

5:38:31

Twil

 

Willem van Bork

6 Bob de Vries

5:43:30

Pam83

 

Peter de Wit

7 Dario van Hulst

5:57:16

Bluebird

 

Rinus van Vlaanderen

8 Søren Mikkelsen

6:02:53

The Stake

Cor Sweep

9 Klaas van Beek

6:06:17

Watergraaf

Hugo langeveld

10 Margot Stenveld

6:47:57

Saga

 

Henk Jan Vreeken

11 Christian Broodman

6:59:32

Calamar

 

Cor Hardebil

12 Tenzin Tieman

7:03:27

Josefinn

 

John de Haan

13 Michiel Vervoort

7:05:48

D'Helios

 

Carrie Knip

14 Kyra Sterre Wijnker

7:20:20

Des Illusie

Johan Desaunois

15 Marcus Reineke

7:28:24

4fun

 

Geotge Dieryck

16 Lilianne Sweere

7:46:52

Skuum

 

Robert Blokker

17 Irene van der laan

7:55:56

Rolling stone

Milou Blankers

18 Jerwin Tholen

8:11:33

Haaks

 

Maarten Hoekstra

           

Uitvallers

Tijd

Naam schip

Naam schipper

1 Jordy Severins

1:30:00

Evelene

 

Jaap Groot

2 Hans Fuhrmann

4:20:00

Just4us

 

Berend Hulft

3 Maikel van der Linden4:40

4:40:00

Dancing Queen

Peter van Vlaarderen

Swimming track

Tijdens de marathon heeft Marcel met een GPS sporthorloge een swimming track laten bepalen. Hierop is goed te zien hoe recht we naar Medemblik zijn gezwommen. 

Nog een keer het IJsselmeer over?

Ik heb nog geen plannen om een tweede keer de oversteek te maken. Eerst even genieten van de winst en nog de laatste marathon zwemmen in Kroatië. Volgend jaar gaan we weer kijken welke wedstrijden er in het seizoen komen te zitten.