Voorbeschouwing Traversée du Lac St-Jean 2019

Op zaterdag 27 juli is het zover: dan zwem ik het meer Lac St-Jean over. Van de start in Peribonka naar de finish in Roberval, een afstand van 32 km. In deze blogpost volgt een voorbeschouwing van de race.

Allereerst heeft Open Water Swimming Club mij geïnterviewd voordat ik naar Canada ging. Hierin vertel ik wat ik verwacht van de races en waarom ik naar Canada wilde gaan. Het filmpje kan je hieronder bekijken:

32 km en ongeveer 7 uur zwemmen. Eerst rond 4 uur opstaan en dan rond 6 uur van Roberval naar Peribonka rijden. Daar ga ik zaterdagochtend om 08:30 uur starten aan de oversteek. Ik heb al aardig wat verhalen gehoord over de Traversée en rondgevraagd aan andere (ex) zwemmers hoe zij deze race ervaren.

Parcours de Traversée du Lac St-Jean

De kou blijkt een groot gevaar tijdens deze race. We starten zoals eerder gezegd in Peribonka in de rivier. We zwemmen hier ongeveer 1,5 uur in voordat we in het meer van Lac St-Jean terecht komen. Het water uit deze rivier komt uit de bergen waardoor het soms wel 2 à 3 graden kouder kan zijn dan de rest van het meer. Aan de andere kant, heb ik gehoord, kan het ook andersom zijn: de rivier is dan warmer dan het meer. Kortom dat is iets wat ik moet ervaren bij de start van de race.

Een ander gevaar zijn de golven midden op het meer. Het is een groot open meer, vergelijkbaar als ons IJsselmeer, en het kan daardoor flink waaien. Ook heeft iedere zwemmer zijn eigen coach en schipper, alleen zijn het kleine bootjes die gebruikt worden. En slibstreamen (het achter elkaar aanzwemmen) is toegestaan tijdens de Traversée.

Het eerste doel voor mij is om de overkant te halen. Het is en blijft een 32 km en tijdens deze uren zwemmen weet je nooit wat er kan gebeuren. Maar mocht ik mij goed voelen dan ga ik uiteraard kijken wat ik kan bereiken!

Deze race wordt de laatste jaren gekenmerkt door het gezamenlijk aankomen van een redelijke groep zwemmers. Meestal 5 of 6 zwemmers dicht op elkaar. Wie weet zal het dit jaar ook zijn en dan is het de laatste kilometer volle bak. Kijken wie het meeste over heeft.

Er doen dit jaar 13 mannen mee en 10 vrouwen. Mannen en vrouwen starten tegelijk in dit soort races. De volledige startlijst kan je hieronder zien:

Deelnemers Traversée du Lac st-Jean 2019

Wil je mij volgen tijdens de race? Dan is er een livestream die start om 18:30 uur (=NLse tijd) op https://traversee.qc.ca/en/on-the-web/webdiffusion/

Daarnaast worden er genoeg updates geplaatst op Facebook via https://www.facebook.com/Traversee/

Ik ga er een mooie race van maken en laat natuurlijk weten hoe het is gegaan!

Blogpost: avontuur Capri-Napoli marathon was geweldig

Op 9 september 2018 heb ik deelgenomen aan de 53e editie van de marathon Capri-Napoli. Het is een 36 km lange wedstrijd met een rijke historie. Bij de race heb ik de bronzen medaille weten te pakken. In deze blogpost ga ik uitgebreid vertellen hoe ik dit avontuur heb ervaren.

De reisdag

Donderdagochtend om 06:00 uur vlogen Marcel Stroet en ik naar Napels. Eenmaal aangekomen bij het vliegveld werden we netjes opgewacht door de organisatie. Wij moesten nog even wachten op een andere zwemster die iets later dan ons aankwam. De organisatie vroeg of wij het goed vonden om gelijk door te gaan naar het zwembad en dat leek ons prima. Het zwembad zag er erg goed uit: een 8 banen 25m bad aan de kust van Napels.

CC Napoli Capri-Napoli

Het zwembad van Napels. Dit zwembad lag bij de finishplaats van de marathon.

Marcel Stroet, mijn coach tijdens de wedstrijd, was al bekend in Napels. Hij heeft als zwemmer zelf het eiland Capri rondgezwommen en is in 2012 al eens met Daan Glorie mee geweest naar deze marathon. Zo kwamen we erachter dat de kust bij het zwembad ook gelijk de finishplaats is van de marathon. Erg prettig, want dan kon ik gelijk zien waar wij zouden finishen zondag.

Na de training gingen we met de politiebus door naar het hotel. Daar kregen we te horen wat het officiële programma was voor de komende dagen. Een druk programma, want door de vele sponsoren van deze wedstrijd hadden wij als zwemmers veel ‘verplichtingen.’ Zo zouden we vrijdag de hele dag op het eiland Capri zijn en maar één keer de mogelijkheid hebben om te zwemmen. Een goede reden om op donderdagmiddag voor een tweede keer naar het zwembad te gaan voor nog een zwemtraining.

Een dag op Capri

Vrijdagochtend vroeg gingen wij met de politiebus naar de haven van Napels. Hier stapten we op de ferry om naar het eiland Capri te varen. Marcel gaf aan dat het een lange dag zou worden en vooral te ontspannen waar dat kon. Alleen al de reis (bus + ferry) naar Capri duurde al bijna 2 uur en ’s avonds moesten wij ook weer terug.

Capri is een eiland met een berg en wij zouden als eerste naar het gemeentehuis gaan. Het gemeentehuis stond op deze berg dus wij gingen als eerst met de lift naar boven. Even genieten van het uitzicht om vervolgens weer door te gaan. In het gemeentehuis was er een persconferentie en een borrel met een hapje en een drankje. Daarna een foto met alle deelnemers op het plein om vervolgens door te gaan naar het restaurant en wat te gaan eten.

Uitzicht Capri

Tijd voor een selfie bovenop de berg

’s Middags gingen wij trainen in de zee van Capri. Dit was ook op de startlocatie van de wedstrijd. Ik ging samen met een deel van de groep meetrainen. Leuk natuurlijk en gelijk even kijken hoe de concurrentie zwemt.

Na de training stond er nog een boottocht gepland om het eiland Capri. Deze tocht was optioneel dus wij kozen ervoor om dit niet te doen. Nu hadden wij mooi een uur tot anderhalf uur om even bij te komen. Gelijk daarna terug met de ferry en ’s avonds eten in het hotel.

De dag voor de marathon

Ook de dag voor de wedstrijd stond nog het één en ander gepland. ’s Ochtends vroeg stond de technical meeting gepland. Alle informatie over de race wordt hier nog eens besproken. De start, finish, navigatie, weersvoorspellingen noem maar op. Er zijn meerdere routes om van Capri naar Napels te zwemmen zoals je hieronder kan zien in de afbeelding. Elke route heeft zijn voor- en nadelen. Daarnaast waren de weersvoorspellingen erg goed. Er zou bijna geen wind staan en er werden snelle tijden verwacht, namelijk richting de 6 uur.

Course Capri-Napoli

Via links zou de snelste route zijn omdat er lichte westenwind stond

 

Finish Capri-Napoli

Slotstuk van de marathon en finish bij CC Napoli

Verder op de dag stonden nog een training gepland en nóg een bijeenkomst in een café in de stad. In de middag waren we vrij en konden we rusten voor de wedstrijd.

De wedstrijddag

De wekker ging om tien voor vijf: gelijk flesjes maken, ontbijten en op naar Capri. Om half tien kwamen wij aan op Capri. Marcel en ik gingen gelijk aan de slag met pak aantrekken, invetten en nummers plakken. Er was grote mediabelangstelling: meer dan vijf fotografen en drie filmmakers. Marcel vette mij goed in met schapenvet. Natuurlijk vanwege de lange afstand, de warmte en het zout. De fotografen vonden dit maar al te leuk en waren continu foto’s aan het maken. Uiteindelijk gingen we te water om 10:30 uur en starten we rond 10:40 uur.

Start Capri-Napoli 2018

Op naar de startlijn

Uniek bij deze race is dat er geen volgboot is en de boten waarop de coaches zitten geen GPS mogen gebruiken. De coaches moeten daarom zelf naar Napels navigeren. Best een uitdaging omdat het een mistige ochtend was.

De eerste vijf uur (!) zou ik zo ontspannen mogelijk zwemmen en bij de groep blijven. Dat was nogal een uitdaging omdat het tempo er tijdens het begin van de race goed in zat. Daarnaast werden wij door de coaches op de boten alle kanten op gestuurd; niemand wist precies waar er naartoe gezwommen moest worden.

De groep bleef lang bij elkaar en pas na een uur of drie zwemmen, moesten de eerste zwemmers lossen. Ook toen kwamen de eerste echte versnellingen. Op een gegeven moment hadden we een groep van 6 zwemmers: drie Italianen, een Macedoniër, een Braziliaan en ik. Eén Italiaan was constant versnellingen aan het plaatsen en ik zwom er continu achteraan. Dit kostte wel veel energie omdat ik telkens het gat dichtte, dus na een keer of drie liet ik de andere zwemmers de gaten dichten. Zo ging het telkens door totdat niemand meer die gaten wilde dichten en precies op dat moment hadden de Macedoniër en een Italiaan een andere koers genomen. Heel slim eerst zichzelf af laten zakken en daarna meer naar rechts gezwommen. Daarnaast had de voorste Italiaan ook nog eens een gaatje.

Race Capri-Napoli

Tijdens de eerste drie uur lag de groep nog bij elkaar

Marcel gaf aan dat ons groepje nu 2e/3e/4e lag maar dat wij wel tempo moesten houden omdat het groepje rechts van ons vaart maakte. Ik ging daarom op kop zwemmen om het tempo te bepalen alleen lagen de Italiaan en Braziliaan achter mij. Ik wilde niet dat zij van mij gingen profiteren dus liet ik hun vervolgens op kop zwemmen. Het probleem was echter dat het tempo eruit ging en wij werden ingehaald door de andere groep. Marcel gaf aan dat wij tempo moesten houden dus ik ging weer versnellen, dit was het moment dat de Italiaan uit ons groepje moest lossen. Tijdens het volgende drinkmoment zei de Braziliaan tegen mij dat we moesten samenwerken, elke 5 minuten wisselen van kop om zo tempo vast te houden. Dit bleek de gouden zet te zijn.

Door deze samenwerking kon ik 5 minuten knallen en daarna even rusten. Ik merkte dat de Braziliaan weliswaar langzamer zwom dan ik maar doordat ik even kon aanhaken bij hem had ik weer nieuwe energie om tempo te maken. We liepen weer in op het tweede groepje (inmiddels voor ons). Ik zag dat ook dus dat was extra motivatie om nog harder door te zwemmen. Met nog een kilometer of 10 te gaan had ik besloten om naar de Italiaan toe te zwemmen. Dan zou de Braziliaan maar kunnen profiteren dacht ik. Maar al gauw dat ik die versnelling had geplaatst moest hij lossen.

Bijna twee uur lang was ik bezig met mijn inhaalactie. In het begin liep ik heel snel in, maar de laatste 20/30 meter duurde veel langer. De Macedoniër en de Italiaan hadden natuurlijk door dat ik eraan kwam en waren ook aan het versnellen.

Met nog ongeveer 1 km te gaan haalde ik de Italiaan in. Marcel gaf aan dat ik nu derde lag dus dat gaf nog een extra kick om die laatste kilometer extra hard te zwemmen. Ik liep nog in op de Macedoniër maar kon hem niet meer achterhalen. Dat gevoel van het aantikken van het finishbord na zeven uur zwemmen was erg euforisch. Het besef dat je 36 km hebt gezwommen en ook nog eens derde bent geworden is geweldig.
Finish Lars Bottelier Capri-Napoli 2018
Na de race was het ook onwijs gaaf. Er stonden heel veel mensen te kijken langs de kant en bij het zwembad. Er werden onwijs veel foto’s gemaakt en allerlei mensen wilde met mij praten. Een paar uur later was de prijsuitreiking en dat werd ook groots aangepakt. Wij mocht namelijk met champagne spuiten zoals bij de F1. Dat was wel echt kicken.

Tot slot

Deze race is altijd internationaal sterk bezet. Ik deed mee omdat het mij een goede ervaring leek en had vooraf geen verwachting voor podium. In de historie van deze race wist alleen Hans van Goor als Nederlandse man een medaille te pakken. In 1992 was hij ook derde geworden. Ik ben nu dus de tweede Nederlandse man die dit is gelukt. Graag wil ik iedereen bedanken die mij heeft gesteund om deze prestatie neer te zetten. En speciale dank aan Kees Robbertsen die mij heeft klaargestoomd voor deze wedstrijd en Marcel Stroet voor de goede begeleiding tijdens de race. Nu is het voor mij vakantie. Opladen, herstellen en dan op naar volgend seizoen!

Podium Capri-Napoli 2018

KNZB RTC 2018-2019

Trainingsstage Debrecen HUN

Op trainingsstage

Van 26 april t/m 5 mei ben ik samen met de Regionale Trainingscentrums van de KNZB op trainingsstage geweest in Debrecen, Hongarije. Hier hebben wij de basis gelegd voor het tweede deel van het seizoen. De trainingsstage stond voornamelijk in het teken van meters maken. 

Later vertrek

De bedoeling was dat ik vanaf 21 april al in Debrecen zou zijn. Helaas werd ik de dag voor vertrek gevat door buikgriep en was ik te ziek om mee te gaan. Gelukkig kon ik dankzij de KNZB alsnog later heen en vertrok ik in plaats van op zaterdag, op de volgende donderdag. Inmiddels ben ik er ook weer helemaal bovenop.

Trainingsstage Debrecen als basis

Donderdagavond kwam ik aan in Debrecen en vrijdagochtend begonnen we gelijk met de trainingen. Naast de 'normale' trainingen, stonden er twee keer per week trainingen gepland waarbij de specifieke openwaterskills werden geoefend. Zo gingen we oefenen met in de groep zwemmen, boeien draaien en het navigeren. Naast deze trainingen hadden we ook twee keer per week een extra lange training van 3 uur. Bij deze trainingen zwommen we altijd meer dan 10 km.

Deze kilometers zijn essentieel in aanloop naar de komende openwaterwedstrijden in Frankrijk en Barcelona. In Frankrijk zwem ik op 31 mei de 10 km. Drie dagen later duik ik in het water voor de 25 km. Barcelona vindt een maand later plaats op 30 juni en daar zwem ik weer de 10 km. Met name op de 25 km in Frankrijk wil ik hard zwemmen.

Ontspanning

Naast de trainingen was er ook af en toe wat tijd voor ontspanning. Zo hebben we op onze vrije middag het centrum van Debrecen opgezocht. Ondanks dat Debrecen wel een grote stad is, viel het mij mee hoeveel winkels er waren. Een andere dag zochten we de dierentuin op en hebben we ons daar een paar uur vermaakt. Tussen de gewone trainingen door was het vooral rusten, maar gingen we ook af en toe een kaartje leggen en een spelletje doen.

Centrum Debrecen

Het centrum van Debrecen.

Het is heel fijn dat je op trainingsstage jezelf even helemaal kan focussen op de trainingen en het zwemmen. Dat is ook zeker gelukt. Nu pakken we de trainingen weer op in Amsterdam en moeten we nog even doorbikkelen tot de volgende wedstrijden.

Podium IJsselmeermarathon 2017

Samenvatting IJsselmeermarathon 2017 + video

Samenvatting video IJsselmeermarathon

Zaterdag 12 augustus 2017, de 47ste IJsselmeermarathon en tevens NK marathonzwemmen. 21 deelnemers staan aan de start in de haven van Stavoren. 18 deelnemers weten uiteindelijk de finish te bereiken in de haven van Medemblik. Deze editie wordt gekenmerkt door windkracht 4 uit de westhoek en een watertemperatuur van 18 graden Celsius.

Openwaterswimming.club maakte een samenvatting van mijn race. Ik zwom in 5 uur en 8 minuten naar de overkant en hiermee behaalde ik de titel Nederlands Kampioen Marathonzwemmen 2017.

Uitslag IJsselmeermarathon 2017

De volledige uitslag is hieronder te lezen. Met dank aan de organisatie van de IJsselmeermarathon:

Zwemmer

Tijd

Naam schip

Naam schipper

1 Lars Bottelier

5:08:39

Vigil

 

Jacob Miedema

2 Remco van Althuis

5:13:54

Hoera

 

Dolf Clarenburg

3 Janina Beckers

5:16:33

Fidelta

 

Bart Bot

 

4 Lisa Dreesens

5:24:56

Suerte

 

Ben Lak

 

5 Fergil Hesterman

5:38:31

Twil

 

Willem van Bork

6 Bob de Vries

5:43:30

Pam83

 

Peter de Wit

7 Dario van Hulst

5:57:16

Bluebird

 

Rinus van Vlaanderen

8 Søren Mikkelsen

6:02:53

The Stake

Cor Sweep

9 Klaas van Beek

6:06:17

Watergraaf

Hugo langeveld

10 Margot Stenveld

6:47:57

Saga

 

Henk Jan Vreeken

11 Christian Broodman

6:59:32

Calamar

 

Cor Hardebil

12 Tenzin Tieman

7:03:27

Josefinn

 

John de Haan

13 Michiel Vervoort

7:05:48

D'Helios

 

Carrie Knip

14 Kyra Sterre Wijnker

7:20:20

Des Illusie

Johan Desaunois

15 Marcus Reineke

7:28:24

4fun

 

Geotge Dieryck

16 Lilianne Sweere

7:46:52

Skuum

 

Robert Blokker

17 Irene van der laan

7:55:56

Rolling stone

Milou Blankers

18 Jerwin Tholen

8:11:33

Haaks

 

Maarten Hoekstra

           

Uitvallers

Tijd

Naam schip

Naam schipper

1 Jordy Severins

1:30:00

Evelene

 

Jaap Groot

2 Hans Fuhrmann

4:20:00

Just4us

 

Berend Hulft

3 Maikel van der Linden4:40

4:40:00

Dancing Queen

Peter van Vlaarderen

Swimming track

Tijdens de marathon heeft Marcel met een GPS sporthorloge een swimming track laten bepalen. Hierop is goed te zien hoe recht we naar Medemblik zijn gezwommen. 

Nog een keer het IJsselmeer over?

Ik heb nog geen plannen om een tweede keer de oversteek te maken. Eerst even genieten van de winst en nog de laatste marathon zwemmen in Kroatië. Volgend jaar gaan we weer kijken welke wedstrijden er in het seizoen komen te zitten. 

Interview Openwaterswimming Club IJsselmeermarathon

Op naar de IJsselmeermarathon!

Afgelopen week heeft Openwaterswimming Club een kort interview met mij gemaakt over de komende IJsselmeermarathon. De marathon vindt plaats op 12 augustus en is 22.000 meter lang. We zwemmen daar van Stavoren naar Medemblik. 2 jaar geleden ben ik samen met trainingsmaatje Ben Zentveldt het IJsselmeer overgevaren, als hulpcoach. Het was toen al een hele gave ervaring, vooral als men de haven van Medemblik bereikt en de laatste 500m moet zwemmen tot de finish. Een hoop mensen zijn aan het klappen en aan het juichen op dat moment. Dit jaar mag ik het IJsselmeer zelf trotseren, als een nieuwe uitdaging!

Als voorbereiding hebben we 2 keer in de week een 3/3,5 uur training waarbij we flinke meters maken en train ik 1 keer in de week in het water van het IJsselmeer. Naast deze trainingen draai ik normale trainingsweken. Bekijk hieronder de video voor een leuke impressie. Zijn jullie ook aanwezig bij de finish in Medemblik op 12 augustus? 

10 km wedstrijd in Medemblik, de Brakeboer Trofee

A.s. zondag 23 juli staat "De Brakeboer Trofee"op het programma. Een 10 km wedstrijd in de haven van Medemblik. Hier zal ik aan deelnemen en het zal ongetwijfeld een goede test worden richting het IJsselmeer. 

Volendam wetsuit 10 km

Alles wat je moet weten over de nieuwe wetsuitregel

Onderstaande post is verouderd. De regels met betrekking tot wetsuits en KNZB-wedstrijden zijn veranderd.

UPDATE 16-05-2017: tijdens het overgangsjaar in Nederland is er tussen de 16 en de 20˚C altijd de optionele keuze voor een wetsuit.
UPDATE 18-05-2017: de FINA heeft de Arena wetsuits goedgekeurd voor de aankomende jaren. Voor dit jaar is het nog steeds mogelijk om in een ander merk wetsuit te zwemmen, zolang deze het gehele lichaam bedekt (met uitozndering van de handen, voeten en het hoofd). 

De Wereldzwembond FINA heeft bekend gemaakt dat er, per ingang van 1 januari 2017, in openwater kouder dan 18˚C gezwommen moet worden in een wetsuit. Zodra de watertemperatuur zich tussen de 18˚C en 20˚C bevindt, is er de optionele keuze voor een wetsuit of een ‘normaal’ wedstrijdpak. Wat voor gevolgen heeft dit voor het Nederlandse openwaterzwemmen? En waar moet je rekening mee houden als je een wetsuit gaat aanschaffen?

De officiële FINA regel

  • Watertemperatuur onder de 18˚C: gebruik van wetsuits is verplicht.
  • Watertemperatuur tussen de 18 en de 20˚C: optionele keuze voor een wetsuit.
  • Elke wetsuit is toegestaan, behalve dat deze het gehele lichaam bedekt met uitzondering van de handen, nek en voeten. Een wetsuit met open armen is daarom niet toegestaan.

Na te lezen op: deze link (onderdeel BL 8.5)

Wetsuits in Nederland

In Nederland worden in principe de FINA regels overgenomen. Seizoen 2016/2017 geldt echter als een overgangsjaar. Hierdoor worden de FINA regels niet gehandhaafd. Wat houdt dit precies in?

  • De organisatie van de wedstrijd mag zelf bepalen of er wel of niet in wetsuit gezwommen gaat worden bij een watertemperatuur lager dan 20˚C. Sommige organisaties hebben al besloten dat er niet in wetsuits gezwommen gaat worden.
  • Als de organisatie wetsuits toelaat voor de desbetreffende wedstrijd, mag de zwemmer/zwemster zelf bepalen of hij/zij in een wetsuit zwemt bij een watertemperatuur lager dan 20˚C.
  • Zodra de watertemperatuur zich bevindt tussen de 16 en de 20˚C, is er voor de zwemmer zelf de optionele keuze om in een wetsuit te zwemmen. 
  • Een wetsuit met open armen is wel toegestaan voor seizoen 2016/2017. Omdat de FINA regels niet worden gehandhaafd.

Wat is nog meer handig om te weten?

  • Per 1 januari 2018 gaat de FINA bepalen welke wetsuits goedgekeurd gaan worden voor (internationale) wedstrijden. Deze wetsuits krijgen het ‘FINA approved’ logo. Tot op heden is er dus nog geen één wetsuit FINA approved. Tot op heden zijn alleen de wetsuits van het merk Arena goedgekeurd. Andere merken wetsuit kunnen dit jaar nog steeds gebruikt worden voor wedstrijden, zolang ze het gehele lichaam bedekken (met uitzondering van de armen, voeten en het hoofd).  (Bron: https://www.fina.org/sites/default/files/wetsuits_for_ows_memo_nfs_11.01.2017_0.pdf)
  • Met ingang van de wetsuit regel kunnen triatleten, zonder bijkomende kosten, meedoen aan openwaterwedstrijden. [en]
  • Zwemmers, zonder bijkomende kosten, meedoen aan (maximaal) een kwart triatlon. (Bron: https://www.knzb.nl/StippWebDLL/Resources/Handlers/DownloadBestand.ashx?ID=1000032945)
Volendam 10 km wetsuit

Mijn eerste ervaring met een wetsuit

Laatst heb ik voor het eerst de mogelijkheid gehad om met een wetsuit te trainen en te zwemmen. Vroeger was ik altijd tegen het gebruik van een wetsuit, omdat het naar mijn inziens een oneerlijke strijd creëert. Daarom probeerde ik er met een open mindset in te gaan. Ik kan vertellen dat een wetsuit heel anders zwemt dan een gewone zwembroek. Het voelde bij mij alsof ik constant met een pullboy in het water lag. Beenslag kon ik niet gebruiken, omdat mijn benen dan boven het water uit zouden komen. Bovendien vond ik dat ik mijn techniek minder goed kon uitvoeren. Het is allemaal even wennen, maar niet een heel groot probleem.

Op 13 mei deed ik mee aan de 10 km van Volendam. Dit om voor het eerst 10 km met een wetsuit te zwemmen. Het ging vrij goed aan het begin, totdat ik alsmaar warmer en warmer werd. Door het wetsuit kon ik mijn warmte niet kwijt, terwijl het water 16 ˚C was. Ik vraag mij af of het een kwestie van wennen is.

Veel mensen zeggen ook dat een wetsuit sneller is dan een gewoon wedstrijdpak, gek genoeg kreeg ik het voor elkaar om langzamer te zwemmen. Natuurlijk heeft het deels met de warmte te maken, maar dat zal niet de enige reden zijn.

Voor mij is de keuze dan ook erg simpel: ik zwem liever zonder wetsuit. Helaas ben ik bij de internationale wedstrijden waar de FINA regels gehanteerd worden, verplicht om in een wetsuit te zwemmen, als het water kouder is dan 18˚C. Ik zal dan ook blijven oefenen om toch te zorgen dat ik goed in een wetsuit kan zwemmen.

Ik denk dat we wel meer starts zullen zien komende seizoenen in het openwaterzwemmen. De overstap van een zwembad naar het openwater is immers een stuk kleiner geworden door het wegnemen van de kou. De charme van het openwaterzwemmen wordt echter aangetast. Het ‘in de kou zwemmen’ is onderdeel van de sport en maakt het ook zo bijzonder. Net als dat je in heet water moet kunnen presteren. Het zwemmen in een wetsuit verkleint dit element aanzienlijk.

Wat vinden jullie ervan?

Een goed idee deze nieuwe regel? Of liever zonder wetsuit? Ik ben benieuwd naar jullie mening.


Suggesties of op- of aanmerkingen, laat het mij weten.

Trainingskamp Eindhoven Lars Bottelier

2 weken meetrainen in Eindhoven – trainingsstage

Van maandag 24 april tot zaterdag 6 mei ben ik op trainingsstage geweest in Eindhoven. Hier trainde ik twee weken lang mee met de openwaterzwemmers van het Nationaal Trainingscentrum. Hieronder een verslag van deze afgelopen twee weken.
Op de foto v.l.n.r.: Marcel Schouten, Ferry Weertman, Pepijn Smits. Achter: Lars Bottelier.

Verslag

Veel KNZB jeugdzwemmers waren de afgelopen periode op trainingskamp voor een internationaal jeugdtoernooi. Dit jaar val ik definitief in de senioren categorie en kon ik ‘helaas’ niet mee op één van deze trainingskampen.

Ik kreeg de keuze om voor een periode van 2 weken in Eindhoven mee te trainen. Dit leek mij natuurlijk erg gaaf. Zo kon ik ook eens zien en meemaken hoe hun trainen en of er grote verschillen en overeenkomsten zijn tussen de trainingen van ons.

De ochtendtrainingen hier in Eindhoven zijn een stuk langer dan wat wij normaal doen. Elke ochtend hebben we tot 10 km getraind. De focus ligt hierbij op techniek en het 'makkelijk zwemmen', iets waar wij in Amsterdam ook veel op focussen. Hierdoor creëren we meer uithoudingsvermogen en proberen we onze lichamen te laten wennen aan het feit dat we 10 km moeten zwemmen.

De sets waren ook redelijk hetzelfde, dat betekent veel duur afgewisseld met wat korter werk. Soms zwommen we met extra weerstand zoals een t-shirt of een propellor.

De middagtrainingen zijn een stukje korter, maar hier komen dan wel weer vaker snelheidaccenten naar voren. In het open water is het natuurlijk ook belangrijk dat je naast een goede uithoudingsvermogen ook een goede basissnelheid hebt en natuurlijk het liefst met een zo snel en sterk mogelijke eindsprint. Ik merk dat hier nog veel winst op te boeken is.

 

Pieter van den Hoogenband zwemstadion

Het Pieter van den Hoogenband zwemstadion.
Hier maakten we dagelijks onze kilometers.

Tijdens deze 2 weken woonde ik op het CTO campus. Dat is 5 minuutjes van het zwembad af en er is een maaltijdvoorziening. Dat is wel fijn want hierdoor had ik nog wat vrije tijd tussen de trainingen door. De eerste week van de stage had ik ook vakantie van studie, maar de tweede week niet, dus moest ik dat ook nog op de hoogte houden.

De eerste week zwommen we in 9 trainingen 74 km in de week. We hadden op donderdagmiddag vrij vanwege Koningsdag maar desondanks hadden we dus een flinke week gedraaid. Aan het eind van die week moest ik wel goed mijn rust pakken om de volgende week weer fris aan de start te verschijnen. De week daarop zouden we in eerste instantie 80 km zwemmen, maar al gauw werd dat opgeschroefd naar 85 km. Halverwege de week kregen we te horen dat we zelfs over de 90 km zouden gaan! Dat is zo ongeveer 15 km meer dan ik gewend ben. Natuurlijk erg leuk, omdat ik hiermee echt mijn grenzen heb verlegd.

In totaal heb ik in deze twee weken 164 km gezwommen en dat is een absoluut nieuw record. Ik ben benieuwd wat voor effect dit zal hebben bij de openwaterwedstrijden, omdat ik merkte dat mijn lichaam steeds beter de kilometers aan het verwerken was.

We gaan het zien bij de eerstvolgende wedstrijd tijdens de Franse Open Kampioenschappen. Dat wordt mijn tweede openwaterwedstrijd dit jaar. Ik kijk er erg naar uit om daar weer te racen. Het toernooi begint op 1 juni en gaat door tot 4 juni. De afstanden die ik ga zwemmen zijn de 10km, de 5 km en de 25 km.

Voor nu trekken we de kilometers door in Amsterdam en hopelijk als het weer het toelaat kunnen we alvast een duik nemen in het open water!

Eilat 10 km Len Cup Lars Bottelier

Eilat LEN Cup: eerste openwaterwedstrijd van 2017

De tickets zijn geboekt, de verblijfplaats is geregeld en de inschrijving is rond.
Met trots kan ik jullie vertellen dat ik eind deze maand aan mijn eerste openwaterwedstrijd van 2017 ga deelnemen.

De wedstrijd vindt plaats in Eilat, Israël, op zondag 26 maart. Het is een LEN/Europacupwedstrijd over 10 km in de zee.
Op 22 maart (al over 2 weken!) vertrekken we met het vliegtuig naar Tel Aviv om vervolgens 23 maart door te rijden (met de auto) naar Eilat. Daar kunnen we nog 3 dagen voorbereiden en en acclimatiseren voordat de race begint.

Natuurlijk heb ik onwijs zin om weer in het open water te duiken. Maar ook vind ik het wel speciaal omdat het in Eilat is. In 2013 ben ik namelijk, samen met de bondsploeg van de NCS, naar Eilat gereisd voor een wedstrijd in het zwembad. Dit was mijn eerst echte internationale toernooi en nu ga ik terug keren naar deze mooie plaats. Alléén deze keer voor het openwaterzwemmen. Hieronder nog een foto van de groep zwemmers waarmee we naar Eilat zijn gereisd. 

 

groepsfoto NCS bondsploeg 2013 Eilat
Aanloop naar de wedstrijd

De voorbereiding naar deze wedstrijd verloopt erg goed. Onlangs in Den Haag heb ik mijn persoonlijk record op de 1500m vrije slag verbeterd naar 16 minuten en 16 seconden. Een verbetering van 11 seconden. Samen met de toenemende kilometers in de training en daarmee een verbeterd aeroob vermogen, ben ik erg benieuwd wat ik kan laten zien in Eilat. Deze komende twee weken gaan we nog even door met hard trainen vervolgens bouwen we de intensiteit wat af om uitgerust aan de start te verschijnen. 

Begeleiding

Eigenlijk is het bijna vanzelfsprekend dat Marcel Stroet meegaat naar de internationale wedstrijden. Helaas kon hij dit keer niet mee vanwege andere verplichtingen. De coach die mij gaat begeleiden in Eilat is Marianne Heemskerk. Ik denk dat bijna iedereen in de zwemwereld haar goed kent, maar voor de niet-zwemmers onder ons een korte introductie. Marianne heeft zelf meegedaan aan de Olympische Spelen van Rome in 1960 waar zij een zilveren medaille heeft gewonnen op de 100m vlinderslag. Na haar carrière als zwemster is ze 50 jaar lang trainster en coach geweest, waarin zij ook het internationale niveau behaalde. Ik denk dat ik nog veel kan leren van haar expertise en ervaringen.  

Steun mij voor Eilat én de aankomende wedstrijden

Het is nog steeds mogelijk om mij te steunen voor Eilat en de andere aankomende wedstrijden. Ik heb mede door jullie steun al veel opgehaald, maar dat is helaas niet genoeg. Als tegenprestatie heb ik een nieuwsbrief waarin de laatste nieuwtjes staan en ik ben ook bezig met een tegenprestatie voor alle donateurs uit 2017, maar dat blijft nog een geheimpje. Wilt u mij steunen of kent u mensen die het leuk vinden om mij te steunen? Ga naar mijn doneer-pagina waarin duidelijk uitgelegd staat hoe het werkt. Of ga rechtstreeks naar mijn Talentboekpagina.

Ik kijk uit naar deze nieuwe uitdaging. Het is een mooi meetmoment voor het komende openwaterseizoen om te kijken waar ik sta in het internationale seniorenveld. Bovendien geldt deze wedstrijd als WK-kwalificatiewedstrijd dus is het des te belangrijker om een goede positie te behalen tijdens de wedstrijd. Marianne en ik gaan er alles aan doen om tot de beste prestatie te komen en er een mooie wedstrijd van te maken!

 

13de plaats WJK Hoorn Lars Bottelier foto: Cees Lieshout

Seizoen 2015/2016 is ten einde

Afsluiting seizoen 2015/2016

Met de EJK achter de rug heb ik het seizoen 2015-2016 afgesloten. Het seizoen waarin ik een tussenjaar heb genomen om mijzelf te focussen op het zwemmen. De trip naar Australië is hierin de echte eye-opener geweest.
 
Ik ben ervan overtuigd dat ik mijzelf heb ontwikkeld, niet alleen als zwemmer, maar ook als persoon. Hierdoor kon ik net dat schepje erbovenop doen halverwege het seizoen; ik had een doel en daar wilde ik voor gaan. Bij het Nederlands Kampioenschap in Dordrecht heb ik dat laten zien door de Nederlandse titel te pakken bij de senioren en te kwalificeren voor de WJK in Hoorn. Daar een 13de plaats behaald en bij de EJK een 9de plaats. Een mooie afsluiting.
 
Ik wil graag iedereen bedanken die mij heeft gesteund dit seizoen. In het speciaal Maxim Sportvoeding en mijn zwemtrainer Hans van Vastenhoven. Hij is degene die mij in deze 6 jaar heeft gebracht waar ik nu sta.
 
Naast de studie Econometrie aan de UvA, geef ik het topzwemmen seizoen 2016-2017 een vervolg bij het RTC in Amsterdam!
 
 
?: Cees Lieshout

Faros marathon 2016 Lars Bottelier

3de bij de Faros Marathon!

Kroatië was een heel gaaf avontuur geweest. Ik heb de afgelopen tijd mijn best gedaan om jullie goed op de hoogte te houden en ik denk dat het aardig goed is gelukt. In dit artikel ga ik mijn laatste verslag schrijven over Kroatië, aangevuld met de oudere verslagen die ik al eerder heb gemaakt. 

Hieronder mijn twee verslagen die ik voor de wedstrijd heb geschreven:

De wedstrijd vanuit de ogen van Lars

Zaterdagochtend om 8:00 uur 's ochtends zouden we dus gaan starten. Helaas liep het één en ander mis bij de organisatie, waardoor de start vertraagd was met 45 minuten. Wij waren echter continu aan het wachten tot we mochten starten. Tegelijkertijd begon de zon op te komen en werd het heter en heter. Marcel had mij ingevet met schapenvet, dat had ik ook gebruikt voor mijn oversteek van 20 km in Australië. Sterk spul; amper van je lichaam af te krijgen. Dat was maar goed ook, anders was al het vet door het lange wachten al van mijn lichaam af.

Om kwart voor 9 doken we dus het water in en gingen we starten. Redelijk behouden omdat het toch een 16 km wedstrijd was. Van tevoren heb ik de deelnemerslijsten bestudeerd en zag ik dat de Italiaan Matteo Furlan over de sterkste papieren beschikte. Ik kwam geheel toevallig bij de start gelijk naast hem te liggen en had toen dus besloten om achter hem aan te gaan. De eerste 8 km lag ik meestal rechts voorin de groep. Ik probeerde deze 8 km zo makkelijk mogelijk door te komen. Dat betekende dus zoveel mogelijk in het spoor van andere zwemmers, goed drinken en niet de kop nemen. Op een gegeven moment zette de Italiaan flink aan en ging ik, als enige zwemmer, in zijn spoor mee. Hij zwom helemaal naar voren en sloeg een gat met de rest van het peloton. Alleen een Kroatische zwemmer, een Hongaarse zwemmer en ik konden volgen. Dit gebeurde tussen 7 en 8 km. 

Zo rond het 9 km punt had de Kroatische zwemmer de kop overgenomen en ging ik weer eenmaal drinken. Hierdoor viel er een gat en moest dat gedicht worden. De Italiaan ging als een gek achter de Kroatische zwemmer aan waarna ik volgde. Een flinke versnelling kost ook de nodige energie en dat was ook de reden dat de Hongaarse zwemmer helemaal in elkaar klapte. We waren dus nog met zijn drieën over, dat gaf Marcel ook aan. Tussen 10 en 13 km werden er veel tempoversnellingen gemaakt en op 13 km kon ik niet meer de snelheid opbrengen die de Italiaan en Kroatische jongen hadden. Ik kwam dus alleen te liggen en dit stuk was erg zwaar voor mij. Zware armen zorgde ervoor dat ik goed op mijn techniek moest letten om deze laatste 3 km goed door te komen. Helemaal spannend werd het toen Marcel aangaf dat er een groepje zwemmers achter mij aanzaten. Ik dacht gelijk: "het zal toch niet dat ze mij gaan inhalen." Op dat moment zag ik het hotel en gaf Marcel mij nog wat te drinken. Nog 2 km te gaan. Gelukkig ging het vanaf toen weer beter en toen ik eenmaal in de haven kwam ging het prima. Ik kon ook nog in stijl afsluiten met een eindsprintje.

De jury zei gelijk mijn tijd, 3 uur, 11 minuten en 14 seconden. Waarop ik gelijk mijn plaats vroeg: 3de kreeg ik te horen. Wat was ik blij! 

Omdat de organisatie niet had verwacht dat ik bij mijn debuut gelijk op het podium zou eindigen, noemde ze mij: "surprise of the day."

Hieronder nog wat foto's van de prijsuitreiking en tijdens de wedstrijd.