Donatiedoel: trainingsstage Australië 2020

Een nieuw seizoen met nieuwe doelen. Eind 2019 ga ik opnieuw naar Australië voor een perfecte voorbereiding op het openwaterseizoen van 2020. Deze keer ga ik 3 maanden Down Under bij de Perth City Swimming Club van 11 december t/m 2 maart.
Waarom ga ik weer Down Under?

Wanneer het in Nederland koud en grauw is, ga ik naar Australië om daar buiten te trainen en open water te zwemmen. Mijn openwater seizoen begint vaak in maart/april en ik merk dan dat ik te weinig buiten heb kunnen zwemmen om - naar mijn kunnen - te kunnen presteren bij belangrijke wedstrijden. Door deze trainingsstage kan ik vervroegd in het buitenwater springen en optimaal voorbereid staan bij belangrijke internationale wedstrijden.

Hoe zien deze drie maanden eruit?

Ik ga tijdens deze drie maanden volledig focussen op trainingsopbouw, meters maken en aan wedstrijden meedoen. Wanneer ik daar aankom zijn ze bij de club in Perth ook bezig met omvangweken en dat betekent genoeg kilometers draaien. Daarnaast zijn er in Australië leuke openwaterwedstrijden van 3, 5 en 10 km waar ik aan ga deelnemen.

De grote test

Ik ga in februari weer deelnemen aan de Rottnest Channel Swim van Perth naar Rottnest Island (19,7km). 'Back in 2016' was het mijn eerste wedstrijd langer dan 10 km en werd ik 4e. In 2020 ga ik hier weer aan deelnemen en ga ik uiteraard voor een beter resultaat! Met de ervaringen en progressie van de afgelopen 4 jaar moet dit zeker mogelijk zijn.

Het financiële plaatje

Met mijn donatiedoel probeer ik geld in te zamelen om deze reis mogelijk te maken. In 2016 is al gebleken dat deze reis mij ongelofelijk veel gaat opleveren later in het seizoen, daarom is de trip ook deze keer heel belangrijk. Het totaalbedrag waar ik voor spaar staat op €4000,- euro. Kosten die gemaakt worden zijn:

- Het vliegticket van Amsterdam naar Perth
- Verblijfkosten bij mijn gastgezin
- Deelnamekosten voor wedstrijden en bijdrages voor trainingen
- En kosten aan de schipper en het begeleidingsteam voor de Rottnest Channel Swim

Wil jij mij ondersteunen?

Wil jij helpen om mijn dromen waar te maken en te zorgen dat ik mij uiteindelijk ga kwalificeren voor de Olympische Spelen van Parijs 2024? Dan is dit jouw kans en draag je steentje bij door een donatie te maken. Afhankelijk van je bijdrage aan mij krijg je een leuke tegenprestatie wat je hier rechts kan zien, bijvoorbeeld deelname aan mijn zwemclinic, een persoonlijke bedankvideo of een vermelding op mijn website.

Samen gaat het ons lukken! Super bedankt voor jouw bijdrage!

-----> Ga via deze link naar mijn donatiedoel waar je mij kan steunen <-----

 

Uitgebreid interview over het avontuur in Australië

Inmiddels ben ik alweer een weekje terug in Nederland. Het is weer fijn om terug te zijn. Maar toch mis ik nu al de buitenbaden en het trainen in de open lucht. Want wat is dat fijn! Toen ik weer terug was in Nederland benaderde Open Water Swimming Club mij voor een exclusief interview over het avontuur in Australië. Daar werk ik graag aan mee. Het resultaat is echt super leuk geworden en is hieronder te bekijken:

 
[embedyt] http://www.youtube.com/watch?v=7vzbtVc-uqU[/embedyt] 
 
 
Rottnest Channel Swim Lars

Verslag: Rottnest Channel Swim

Voor de start

Het is 03:00 uur en ik word wakker gemaakt door het fijne geluid van de ochtendwekker. Vandaag is het zover, denk ik. 20 km naar het eiland zwemmen, dat gaat lukken. Ik sta op en ga gelijk naar de keuken voor een stevig ontbijt. De afgelopen drie dagen heb ik me al helemaal volgestopt met pasta, rijst en lekker vlees. Ik denk bij mezelf: Ach, het is de laatste keer nog één keer helemaal vol eten en dan zit het erop. Waar ik normaal 3 “Weet-Bix” repen neem met een banaan erdoor, pak ik nu een schaal en stop er 5 repen in. Daarna stop ik er twee bananen bij en een beetje honing. Melk erbij en voilà, het eerste ontbijt is klaar.

Vervolgens de stadaard routine: tas pakken, zwempak aantrekken, insmeren met zonnebrand noem het maar op. Om 04:15 uur word ik opgehaald door Garth. De man in de kajak die mij tijdens de race zo goed mogelijk naar het eiland gaat navigeren. Eenmaal in de auto gekomen start ik aan mijn tweede ontbijt: pastasalade die ik twee dagen terug had gemaakt. En het is een flinke bak. Weer denk ik: de laatste keer voor de grote wedstrijd, alles wat ik nu eet heb ik nog mooi meegenomen. Naast het eten heb ik ondertussen ook al minimaal 2 Liter aan sportdrank, water en melk gedronken. En vlak voor de wedstrijd is dit aantal al naar 3,5 Liter gestegen.

We komen een uur voor de wedstrijd op startlocatie aan. Ik moet mijn timing chip ophalen en Garth bereid zijn kajak voor. Daarna de tattoo nummers opplakken en invetten. Helaas is het vaseline niet zo bestand tegen het zoute water en de hitte die hier heerst; bij de vorige wedstrijden kreeg ik last van een flink aantal pijnlijke schuurplekken (en zelfs sneeën). Daarom was ik bij deze wedstrijd uitgerust met schapenvet. Niet het lekkerste spul om op te smeren, maar het hielp wel goed tegen de schuurplekken en daar gaat het om.

Inmiddels is het bijna 05:30 uur. Nog een kwartier en dan start ik. Langzaam loop ik naar de startpositie waar al een aantal zwemmers zich hebben verzameld. Een vrouw loopt naar me toe en ze zegt: “oh man, you look very handsome.” Dus ik dacht: nou dat hoor je ook niet elke dag van iemand die je nog nooit hebt gezien. Het was nog pikkedonker op de startlocatie maar het zou een hete dag worden; ik was al aan het zweten bij de start. Daarom had ik besloten om elke 15 minuten wat te drinken zodat mijn vocht goed op pijl zou blijven.

Zoals jullie weten was ik druk op zoek naar het vinden van een support boat, twee weken voor de wedstrijd. Terwijl Garth en ik bezig waren om naar de start te gaan, zorgde Max, de schipper, dat de boot op de juiste positie kwam te liggen voor de start. Omdat we starten op het strand kan je niet dezelfde ochtend je eten en drinken op de boot brengen. Je moet dus de dag van te voren zorgen dat je spullen op de support boat terecht komen. Bruce, die voor mij het eten aanreikte tijdens de wedstrijd, zorgde dat hij rond 04:00 uur bij Max was.

Daar gaan we!

Het is nu 5 minuten voordat de wedstrijd begint. Ik zorg nog even dat mijn badmuts en brilletje helemaal perfect zitten en dan begint het aftellen. We starten vanaf het strand, er wordt keurig netjes afgeteld en niemand start te vroeg. We beginnen te rennen en starten met zwemmen. Tussen de 500m en de 1000m was het de bedoeling dat je je kajakker ging vinden. Ik zag Garth gelijk, goed herkenbaar aan zijn oranje pet en gele shirt. Vervolgens tussen 1000m en 1500m is het de bedoeling dat je je support boat vindt. Ik had met Garth afgesproken dat hij mij zou begeleiden naar de boot en dat ging ook allemaal prima. Als je op 1500m nog niet je boot gevonden had mocht je niet verder zwemmen.

Terwijl ik naar het 1500m punt zwom, kwam ik ook weer een paar kwallen tegen. Ik had gezegd tegen mijn crew: “Ik neem een anti-histamines (pil tegen de kwallenbeten) voor de start en als ik er dan nog één wil dan zeg ik het tegen jullie.” Al voordat ik het water in was had ik bedacht dat ik die pil niet had genomen. Ik werd één keer gestoken: oke dat is niet zo erg. Een tweede keer: Hmm als het zo de hele tijd is dan wordt het wel vervelend. En tot slot een derde keer, die was goed raak op mijn hele gezicht en lippen. Toch maar zo een pil vragen voor de zekerheid…. Dus dat deed ik en daarna was ik misschien nog maar één keer gestoken gedurende de hele race.

Het grappige was, dat mijn crew dacht dat er iets goed mis was. Omdat zij er natuurlijk vanuit gingen dat ik al zo een pil had genomen. En dat ik dus om mijn tweede vroeg. Achteraf konden we daar allemaal om lachen.

Nou voorbij het 1500m punt. Omdat het zo een warme dag was hadden we afgesproken dat ik elke 15 minuten wat te drinken zou nemen. Afwisselend vloeistoffen, energy gels, bananen. Ik had van dat sportpoeder wat je met water moet vermengen en Up&Go’s. En dat is een soort vloeibaar ontbijt waar alles in zit wat je nodig hebt. Mijn race-indeling was rustig starten en dan bij de 10km versnellen en meer racen. Ik telde het aantal keren dat ik ging drinken zodat ik ook wist hoe lang ik ongeveer aan het zwemmen zou zijn. Oké dit wordt de 7de keer dat ik ga drinken, dat ben ik dus 1:45 uur onderweg. Nog één 1 à 2 keer en dan ben ik op het 10 km punt. Toen hoorde ik Bruce schreeuwen: “you’re almost at the 10k mark.” Hoe kan ik nou al bij het 10 km punt zijn ik moest nog zeker 20 minuten voordat ik daar ben. En ik zwem 3 minuten en we zijn bij de 10 km boei. Nou van dat eetschema klopte dus ook niks meer….

Garth en Lars Bottelier Rottnest

Halverwege

De omstandigheden waren erg goed, er stond alleen wat stroming op sommige plekken en er waren nauwelijks golven. Er was hooguit wat wind maar dat was ook niet veel. Erg gunstig.

Ik moet zeggen ik voelde me aardig goed bij het 10 km punt en zelfs daarvoor al. Dus bij 8,5 km begon ik al te versnellen. Ik vroeg nog naar mijn tijd op het 10 km punt, maar achteraf klopte daar niet zoveel van. Ergens rond de 2 uur en 20 minuten of langzamer. Ik kreeg te horen dat ik op tweede positie lag en dat er een jongen 500m voor me lag die de eerste positie zou hebben. Achteraf was het waarschijnlijk zelfs 800m. Dus ik ging flink versnellen en kreeg steeds te horen. 400m ervanaf, 300m ervanaf, 200m ervanaf. Ik ging als een trein, zeker tussen de 14 km en de 18 km. Ik haalde een dame in en een team van twee. Dat motiveerde. Op een gegeven moment zegt Bruce dat de eerste plek voor me ligt en ik kon hem zien, maar het was nog echt een flink stuk. Ik ging door en we gingen voorbij de 17 km, de 18 km. En toen bij 18,5 km was ik er denk ik 30m vanaf. Ik sjeesde voorbij en dacht dus dat ik eerste lag. Echter nadat ik hem had ingehaald en de laatste 500m kwamen, werd het ongelofelijk zwaar. Mijn energie was op en bang dat ik weer ingehaald zou worden probeerde ik met alle macht mijn snelheid vast te houden. Volgens mij ging dat niet slecht.

Ik naderde de finish die zich bevindt op de kant, dus je moet nog een stuk rennen nadat je 20 km hebt gezwommen. Ik was dat zwemmen wel zat na 4,5 uur dus ik probeerde zo gauw mogelijk op te staan, maar het water was te diep om goed te rennen. Uiteindelijk passeerde ik de finish en deed alles zeer. Ik voelde al dat ik niet had gewonnen, er was gejuich maar niet zo zoals de vorige keer en ik werd gefeliciteerd maar niet met de winst. Na een korte interview te hebben gehad liep ik naar Carol (de vrouw waar ik momenteel verblijf) en haar zoon Paul, waar Garth zich later bij voegde. Daar kreeg ik de bevestiging dat ik niet 1ste was geworden maar 4de. Kan gebeuren en ik had geen tijd om te balen, want ik was blij met mijn tijd; blij dat ik de overkant had gehaald op een goede manier. Mijn officiële tijd was 4 uur, 34 minuten en 49 seconden.

Mijn eerste 20 km succesvol gezwommen. Het is een erg goede ervaring geweest. Ik weet nu wat ik kan verwachten bij zulke afstanden en ik weet hoe het in elkaar steekt. De jongens die ik voor mij moest dulden hadden al eens de Rottnest swim gezwommen dus die waren daar enigszins mee in het voordeel. Ik zou onwijs graag eens terug willen gaan en deze wedstrijd nog een keer willen zwemmen, nu ik weet hoe het in elkaar steekt. En dan vanaf het begin af aan een goede race draaien.

Caversham wildlife park Australië

Caversham

De afgelopen weken waren nogal stressvol. Ik had wat probleempjes gekregen die ik moest oplossen en dat kostte een hoop tijd. Hierdoor had ik geen tijd om een blog update te plaatsen, sorry daarvoor.

Eigenlijk heb ik ook niet zoveel gedaan buiten de trainingen. Gelukkig heb ik gisteren en vrijdag toch nog wat kunnen zien van Perth. Vrijdag was er geen ochtendtraining, alleen een middagtraining dus ik had bedacht dat ik wel naar Caversham Wildlife Park kon gaan. Dat is een dierentuin in een erg mooi stukje natuurgebied waar middenin een soort ‘village’ is gevestigd. Hier zijn onder andere twee musea (eentje over treinen, en eentje over de motoren in een auto), een café/restaurantje en dus de dierentuin. 

De dierentuin was een uur fietsen vanaf mijn verblijfplaats en ik dacht dat dat wel makkelijk te doen was. De heenweg was ook goed te doen; ’s ochtends is het nog niet zo heet. Maar in de middag was het een zware tocht..

De dierentuin is erg leuk. Voor het eerst in het echt kangoeroes gezien, al lagen de meeste voor pampus vanwege de hitte. En koala’s van dichtbij gezien. Ik heb wat foto’s van dieren en twee korte filmpjes op mijn Facebook gezet. Die kan je hier terug vinden.

Elizabeth Quay

Gisterenavond nam ik nog een kijkje in de stad. Er was groot feest vanwege het plaatselijke festival hier. Maar ook was er een nieuw gedeelte van de stad open, Elizabeth Quay. Ik was er een paar weken geleden al langs gelopen, toen waren ze echter nog druk aan het bouwen. Nu is het af en is het een groot feest. Er waren geloof ik wel duizend mensen, als het niet meer was. Ze hadden muziek, eten/drink kraampjes en een klein kermisje voor de kinderen. Ik heb drie impressie foto’s die je hieronder kan bekijken.

 

 

Tot slot heb ik dinsdag een training ter voorbereiding op de Rottnest Swim. Ik ga met mijn paddler naast de kajak zwemmen, oefenen met het eten/drinken tussendoor en nog even flink wat meters maken. Donderdag staat er een fotosessie voor The Sunday Times op het programma, daar komt een foto te staan van alle elite zwemmers/zwemsters van de Rottnest Swim met een stukje tekst.

 

 

Australië: reportage RTV NH en 10 km wedstrijd Sorrento

Het is alweer een week geleden dat ik een update heb geplaatst op mijn blog. Tijd voor een nieuwe update dus! Een tv reportage, de tweede race in Australië en nog meer foto’s en video’s komen aan bod.

De trainingen

In mijn vorige update had ik al verteld dat we veel meer meters maakten tijdens de trainingen dan in Nederland. De eerste week mocht ik nog acclimatiseren en rustig aan doen van de trainer, deze week echter waren de trainingen zwaarder en heb ik het volle programma meegedraaid.  

Ook is het zo dat de andere slagen meer beoefend worden dan ik in Nederland doe. Een voorbeeld van een setje die ik erg leuk vond maar die ook best zwaar was:

4x:          400m wissel, 30 seconden rust

                600m armen met pullboy (en eventueel peddels), 45 seconden rust

                8x25m wisselslag, start elke 30 seconden

Tijdens deze training hadden we dan ook meer dan 7 km getraind in 2 uur. We hebben natuurlijk nog veel meer andere setjes gedaan en soms hebben we ook trainingen waar we meer op snelheid werken dan op afstand.

Een impressie van de training bij de Perth City Swimming Club kan je zien in onderstaande video. Bedankt Marcel Stroet van www.openwaterswimming.club voor het monteren van het filmpje.

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=ocBEhAKMsM8&feature=youtu.be[/embedyt] 

10 km van Sorrento, Australia Day

Gisteren op Australia Day had ik mijn tweede wedstrijd in Australië. Een 10 km wedstrijd in Sorrento in de zee. De baan bestond uit een rondje van 2,5 km, dus we zwommen vier rondjes. Het water was een stuk koeler dan vorige keer (22° C tegenover +25° C). Daar was ik wel blij mee.

Er gingen een hoop dingen goed en een hoop dingen fout. Vooral aan het begin van de race ging het niet zo lekker. Er waren onwijs veel kwallen die ook staken. Maar dan ook echt super veel. Er waren dan ook talloze zwemmers die de race moesten staken en sommige die zelfs aan de zuurstof moesten omdat het zo erg was. Elke slag werd je wel gestoken door 1, 2 of 3 kwallen. Ik raakte daardoor in het begin een beetje de weg kwijt en bij de eerste drinkpost (2,5km) had ik gevraagd om een pil tegen de kwallenbeten.

 

Een ander punt was dat ik wanneer ik wilde drinken ik terug naar het strand moest  en daarmee tijd verloor. Waar anderen hun voederman/vrouw op een surfplank op de baan hadden liggen en dus haast niet om hoefden te zwemmen.  

Nadat ik het eerste rondje had gezwommen ging ik drinken en was ik de kopgroep waarin ik lag kwijtgeraakt. Ook was de 2,5 km gestart waardoor we wel 100-200 zwemmers in moesten halen op dat punt. Ik kon onmogelijk de kopgroep zien. Toch wist ik totaal onverwachts bij het 5 km punt weer bij de kopgroep aan te sluiten.

Waar ik nog het meest blij mee was, is dat ik de 10 km zo gemakkelijk kon uitzwemmen. Ik heb meerdere malen gehad dat ik bij 8-9km op ben en heel erg veel tijd verlies op het laatste stuk. Gisteren daarentegen ging ik bij 8,5km bij de groep vandaan zwemmen. Ik finishte als 2de met 18 seconden achterstand op de winnaar. Ik heb in de laatste anderhalve kilometer een gat van 40 seconden weten te maken met de jongen die 3de werd. Dus ik had heel veel energie over. Bovendien als ik eerder tempo had gedraaid had ik misschien wel 1ste kunnen worden. Er zijn dus een hoop verbeteringen mogelijk en dat bewaar ik voor de volgende wedstrijd.

Mijn eindtijd was 2 uur en 10 seconden, dat is 3 minuten sneller dan de wedstrijd in Denemarken die ik vorig jaar heb gezwommen.

RTV Noord-Holland interview

Tot slot heb ik een interview gehad met RTV NH vlak voordat ik naar Australië vertrok. Gisteren was hij voor het eerst op TV en hij wordt nu elke dag herhaald. Kan je niet wachten om te kijken ga dan hier naartoe en zet de video op 4:46 dan start het stuk over mij. Bedankt Wim V. Amerongen voor het leuke interview.

Kings Park bridge Lars Bottelier Australië

Australië: de eerste dagen!

De eerste dagen

Dorst, hitte en zweet, daar heb ik iedere dag last van. En dat begint van 9 uur ’s ochtends tot 9 uur ’s avonds. Het is wel lekker, maar het is ook even wennen. Omschakelen: van 5 graden naar 30 graden te gaan in 20 uur is niet niks.  

Laat ik het maar niet te veel over de vliegreis gaan hebben. Kort gezegd was het krap, heet en oncomfortabel voor aardig wat uurtjes.

Ik ben nu 5 dagen in Australië en ik heb het erg naar mijn zin. Langzamerhand begin ik nu steeds meer de mensen van de club te kennen en daar een praatje mee te maken. De trainingen van de Perth City Swimming Club zijn wel anders dan ik gewend ben in Nederland. Ze maken hier veel meer meters met weinig rust tussendoor. Het is niet zo dat je wordt afgebeuld want je hoeft lang niet alles op max te zwemmen.

Wel was er iets grappigs de eerste dag dat ik ging trainen. Ik was nog even met de trainer aan het praten toen de anderen al het water in waren gegaan. En toen ik eenmaal begon met zwemmen had ik gelijk een botsing met een andere jongen. En ik zat zo van hè wat is dit nou? Maar net als dat die Australiërs links rijden en wij rechts, trekken zij hun baantjes met de klok mee wij juist tegen de klok in.. Wel goed om te weten haha….

De eerste wedstrijd

Vandaag had ik mijn eerste wedstrijd. Ik wist nog niet zo goed wat ik kon verwachten met de andere omstandigheden. De wedstrijd werd gehouden in de Swan River in Perth. Er was keuze uit de 1,6 km en de 4,0 km met prijsgeld. Ik zag het als een testwedstrijd voor de volgende aankomende wedstrijden.

Het was nogal wennen namelijk. Het water was erg heet voor Nederlandse begrippen (+25 graden Celsius). En er waren veel maar dan ook heel veel kwallen. Alhoewel ik geen last had van deze kwallen omdat ze niet steken. Waarom hebben ze deze kwallen niet in Nederland?

Tijdens de wedstrijd kon ik aardig aanpoten met de winnaar van de wedstrijd, maar na 1,5 km kreeg ik al een verschrikkelijke last van de hitte. Ik kon mijn warmte niet kwijt waardoor ik langzamer ging zwemmen en werd ingehaald. Op het einde heb ik toch nog een derde plaats weten te behalen. En kwam ik dus in de prijzen. Een meisje die ik heb leren kennen van de zwemclub deed ook mee en zij werd derde bij de dames.

Voor de komende wedstrijden weet ik in ieder geval wat ik moet verwachten en zou ik nog even moeten uitvogelen hoe ik mijzelf op de één of andere manier koeler kan houden. En mezelf niet opblaas door de warmte.

Swan River Perth Lars Bottelier Australië

Filmpje en Facebook

Neem verder een kijkje op mijn Facebook voor de foto’s van het centrum van Perth. En hieronder het eerste korte filmpje van mij in Australië, trainen op het strand. 

Mochten jullie wat willen weten, vraag het gerust.

Lars Bottelier Australië

Trainingsstage Australië

Vandaag was de eerste dag van de Amsterdam Swim Cup. Een toernooi waarbij de top van Nederland meedoet. Voor mij stond de 1500m vrije slag op het programma. Mijn tijd was 16:42. Na afloop een interview waarin ik mijn trainingsstage voor 2 maanden in Australië aankondig!

Filmpje Amsterdam Swim Cup

[embedyt] http://www.youtube.com/watch?v=tWosOR5gU8w[/embedyt]

Zoals ik ook in het filmpje aankondig ga ik naar Australië ter voorbereiding op het komende EK. Hier wil ik ervaring opdoen, mezelf ontwikkelen en mezelf optimaal voorbereiden. Ik vind het vooral fijn dat ik daar open water wedstrijden kan zwemmen wat ik in Nederland niet kan op dit moment.

Het is een unieke ervaring, waar ik onwijs naar uit kijk. Mocht u mijn reis willen ondersteunen, er kan nog steeds gedoneerd worden op mijn talentboekpagina. Hartstikke bedankt voor uw steun.

Later ga ik een uitgebreider verslag maken met meer informatie en nieuwtjes.