Rottnest Channel Swim & Cottlesloe Classic Mile 2020

Aussie blog 5: eerste winst van 2020 is binnen

Welkom bij alweer blog nummer vijf. Het is een goede week met het zwemmen geweest en ik heb de week afgesloten met de eerste winst van 2020 in de Cottlesloe Classic Mile. Dat en nog meer in deze nieuwe blogpost.

Een geweldige tijd in Australië

Blog nummer vijf, dus dat betekent dat ik nu al een maand in Australië verblijf. 'Time flies when you're having fun.' Daar ben ik het helemaal mee eens. Sinds ik hier ben, ben ik al een stuk fitter geworden. Voor trainingen van 10 km draai ik mijn hand niet meer om en mijn algehele conditie is zoveel verbeterd. Het helpt natuurlijk om in deze motiverende omgeving te trainen, met een leuke groep en een goede coach. Uiteindelijk hoop ik dat mijn harde werken wordt beloond tijdens de belangrijke wedstrijden die komen gaan. 22 februari is de Rottnest Channel Swim en dat is één van mijn belangrijke momenten om te knallen.

Rottnest Channel Swim editie 2020

22 februari is de grote dag: 19,7 km zwemmen van Cottlesloe Beach naar Rottnest Island. De Rottnest Channel Swim is een geweldig en groots evenement waar ik met veel plezier naar uitkijk. Vier jaar geleden heb ik hier ook aan meegedaan en als ik terug zou komen naar Australië dan wist ik zeker: ‘Rotto’ ga ik weer zwemmen.

Rottnest Channel Swim

Bij zo’n grote race komt echt wel het één en ander kijken. Het begint bij inschrijven: er is een week vastgesteld voor registratie en ben je er niet op tijd bij, dan zit je naast de boot. In oktober 2019 heb ik mij dus al geregistreerd, 4 maanden voor de race begint. Als dat is gelukt ga je op zoek naar een support crew. Het is niet zoals bij onze IJsselmeermarathon dat de organisatie de begeleidingsboten voor de zwemmers regelen. Dat zou wat zijn, want dan moet de organisatie van de Rottnest Channel Swim meer dan 1000 boten gaan regelen! Daarnaast heb je ook een paddler (kayakker) nodig en natuurlijk een coach.

Gelukkig ben ik er op tijd bij en dat geeft mij ruim genoeg de tijd gegeven om alles te regelen. De paddler was erg makkelijk. Net als 4 jaar geleden gaat Garth Civil (zie foto) voor mij kayakken. Garth heeft al jaren ervaring als paddler en heeft zelf ook twee keer de Rotto swim gedaan. Echt gaaf dat hij weer bereid is om mij te supporten. Daarnaast heb ik ook al een begeleidingsboot en schipper gevonden. Toby Gibb is bereid om mij naar Rottnest te varen, hieronder zie je een foto van zijn boot. Ik heb met beide heren een keer afgesproken om over de race te praten. Ik heb vertrouwen in mijn crew. Het enige wat ik nog moet regelen is een coach, maar daar maak ik me geen zorgen om. Ik weet wat ik nodig heb tijdens de race. En bovendien: ik heb nog meer dan een maand de tijd.

Cottlesloe Classic Mile

Op zaterdag 11 januari hebben Andrea en ik onze eerste race van 2020 gezwommen. Het was de Cottlesloe Classic Mile. Een 1600m race op het strand van Cottlesloe (dus niet een hele mijl voor de kritische onder ons). En Cottlesloe is, zoals net verteld, de startplek van de Rottnest Channel Swim. Echt leuk om weer terug te zijn op deze plek, want het heeft toch wel iets speciaals voor me. Een foto van het uitzicht naar Rottnest kon ik natuurlijk niet vergeten.

Terug naar de race. In tegenstelling tot de 5 km wedstrijd van vorige keer hadden we de zaterdag goede omstandigheden. Zonnetje, verfrissend zeewater en geen golven. Een mijl is voor mij aan de korte kant en daarom had ik al tactiek om de tegenstanders af te schudden voordat we bij de finish kwamen. De finish was namelijk weer een ‘run-to-the-beach’ en deze keer zou het me niet overkomen dat ik het op de finish zou laten liggen. We zwommen een stukje het strand uit, vervolgens een rechthoek en dan weer richting strand. Een mooi duidelijk parcours waardoor ik deze keer hard kon zwemmen en exact wist waar ik naartoe moest. En dat lukte, ik heb de race gewonnen met 12 seconden voorsprong op de nummer 2. Een mooie en leuke start van 2020. De korte versie van de uitslag kan je hieronder zien en de volledige uitslag kan je hier vinden.

Uitslag Cottlesloe Classic Mile 2020

Volgende week een ander soort blog

Een echte zwemblog deze week met een hoop informatie over de Rottnest Channel Swim. Ik kan daar uren over doorpraten, simpelweg omdat het ik het zo leuk vind. Volgende week staat er echter een ander soort blog op jullie te wachten. Nieuwsgierig naar wat dat is? Kijk dan volgende week maandag om 17:00 uur op mijn website voor de blog nummer zes. En volg me op Facebook en Instagram voor de laatste updates.

2020 goed van start in Australië

Aussie blog 4: 2020 goed van start in Australië

Gelukkig nieuwjaar en de beste wensen voor 2020. Ik hoop dat het nieuwe jaar voor iedereen een gelukkig, gezond en sportief jaar mag worden. In deze blog vertel ik jullie hoe ik oud en nieuw heb gevierd in Australië en hoe we op 1 januari afgemat zijn in het zwembad.

Bezoek vanuit Bali

Vanaf vorige week vrijdag hebben Carol en ik bezoek vanuit Bali gekregen. Andrea is namelijk naar Australië toe gekomen. Andrea en ik zijn al bijna acht jaar samen. Super gaaf dat ze, na haar reis in Thailand en Bali, naar Australië kon komen om de laatste twee maanden in Perth en omstreken door te brengen. Voor mij is het ook leuk, omdat we samen nieuwe plekken kunnen ontdekken. Ze is daarnaast ook sportief bezig: ze zwemt namelijk bij de ‘Adult Squad’ van de Perth City Swimming Club. Binnenkort gaan we samen wat openwaterwedstrijden zwemmen.

Andrea en Lars Australië 2020

Vuurwerk kijken en toerist spelen op 31 december

Op oudejaarsdag heeft Solomon ons uitgenodigd om 2020 met hem in te luiden. Solomon is een zwemmer uit het team van Perth City. Ik heb hem afgelopen zomer ontmoet tijdens de wedstrijden in Canada. Hoe gaaf is het dan dat je in Canada bent en erachter komt dat je tegen je toekomstige clubgenoot moet racen?

Solomon en zijn vriendin hebben ons meegenomen naar de Fremantle Prison. Daar hebben we de ‘Behind Bars’ tour gedaan. We kregen alle informatie over hoe het was als gevangene in de Fremantle Prison beginnend in het jaar 1850 en eindigend in 1991. Het was zeer interessant, zoals het idee dat de cellen een hitte konden bereiken van 50 tot 60˚C gedurende de dag. Maar ook dat de omstandigheden zo slecht waren dat de gevangenen in 1988 in opstand kwamen en een deel van de gevangenis in vuur hebben gezet als protest.

Vervolgens gingen we de zonsondergang bekijken onder het genot van fish & chips. Het was een hele heldere avond en de zon was mooi oranje, precies zoals je het jaar zou willen afsluiten. Kortom het was genieten. Hierna gingen we door naar een vuurwerkshow bij City Beach. Een 10 minuten-durende show met allerlei siervuurwerk. Een erg geslaagde oudejaarsdag besteed samen met Andrea en een aantal goede vrienden.

2020 sterk beginnen met een pittige training

De tweede week van het kerst-trainingskamp stond ook op de planning. Vorige week had ik al aangekondigd dat we alleen tijdens Kerst één dag vrij zouden zijn. We hebben wederom een aantal flinke trainingen gedraaid, maar ook op nieuwjaarsdag. Ja, we zijn laat naar bed gegaan maar om 06:30 uur lagen we gewoon weer in het water. En met wat voor een training. Een klassieker: 100x100m. Alleen nu is de vraag op welke starttijd? Twee banen deden het op 1:15, waaronder ik. Elke 1:15 starten in een 50m bad is niet niks. Bij zo’n training begin je zonder inzwemmen gelijk aan de set. Ik had het dus wel even moeilijk om in het ritme te komen. Daarna ging het vlot alleen wat drinken tussendoor was wel een uitdaging. Dat is wel nodig op zo’n afstand anders ga je het erg zwaar krijgen. Binnen vijf seconden aantikken, slokje nemen, omdraaien en weer afzetten. Halverwege had ik het nog even moeilijk. Eenmaal bij de 70 aangekomen kwam ik goed op stoom en begon ik sneller te zwemmen. Ruim onder de 1:10, dus genoeg tijd om te drinken en te rusten.

Als je denkt dat de training er na 100x100m erop zit, dan heb je het mis bij Matt. We gingen namelijk nog door met 50x50m. Hoppa, nog 2,5 km erbovenop. Weliswaar met een gunstigere starttijd van 45 seconde per 50m. Alleen van Matt moeten de tijden dan ook sneller worden. Vanaf hier ging het heel goed en begon ik nog eens sneller te zwemmen. Om het af te sluiten deden we nog een 25x25m op starttijd 30 seconden. Halverwege het zwembad stoppen en dan door. Alles op maximale inspanning. Heerlijk om nog even te knallen zo aan het einde van de set. En zo is 2020 gestart met een training van 13,125km. Ik zeg: beter kunnen we het jaar niet starten op sportief gebied.

Film kijken in de open lucht

Een vrij weekend na het trainingskamp, even bijkomen van de zware inspanningen. We zijn zaterdagavond naar Kings Park gegaan. Deze keer niet om in het park rond te lopen, maar om naar de openlucht bioscoop te gaan. De film die draaide was ‘Knives Out’, een crime-murder mystery. De film was leuk en zeker de ambiance hielp daarbij: onder de sterren en het maanlicht een film kijken.  Onder het genot van een zelfgemaakte pizza en wat versnaperingen kon onze avond niet meer stuk.

Moonlight cinema Australië Perth

Tot slot

De vierde blog zit erop en er volgen er nog veel meer. Ik vind het leuk om te schrijven en jullie op de hoogte te houden. Als je het ook leuk vindt om mij te volgen, misschien wil je dan overwegen om een bijdrage te leveren aan de kosten die ik moet maken voor het zwemmen? Alle hulp is meer dan welkom, ongeacht de grootte van de donatie. Ik zamel geld in via Talentboek en 100% van het gedoneerde bedrag gaat naar mij. Ga via deze link naar mijn donatiedoel en steun mij net als vele anderen. Hartstikke bedankt voor jou hulp. En vergeet niet om volgende week weer te kijken op mijn website voor blog nummer vijf.

Kerst Down Under blog Lars Bottelier

Aussie blog 3: Kerst Down Under en laatste race van 2019

Het is kerstvakantie: yes. Een tijd waar toch altijd naar uitgekeken wordt, ook door mij. Veel tijd besteden met de familie en vrienden. En een tijd waarin het zwemmen toch even op een lager pitje staat. Alleen dit jaar is alles anders. Mijn eerste feestdagen zonder mijn familie én met zwemmen, een heleboel zwemmen.

Rust of door trainen tijdens de kerstvakantie?

Er is niks mis met wat stoom afblazen in de kerstvakantie. In Nederland zijn de laatste paar jaren de Open Nederlandse Kampioenschappen (25m-bad) vlak voor Kerst. Het is een piekmoment voor veel zwemmers in Nederland waardoor er daarna wat tijd is om één of twee weken (volledige) rust te nemen. Veel zwemmers maken hier, vanzelfsprekend, gebruik van. Alleen dit jaar is alles anders voor mij. Ik heb er bewust voor gekozen om de belangrijke zwembadwedstrijden in december over te slaan: de Swim Cup Amsterdam en de Open Nederlandse Kampioenschappen in Tilburg. Mijn belangrijke wedstrijden zijn namelijk in de internationale voorzomer en in de Europese zomer.

Perth City Swimming Club Christmascamp

Hier in Australië en met name bij de Perth City Swimming Club wordt er juist extra hard getraind in de kerstvakantie. Van alle dagen van de kerstvakantie hebben we één dag vrij gekregen: op eerste kerstdag. Het kerst-trainingskamp is hét moment voor de Aussie zwemmers om in vorm te komen voor de Australische Kampioenschappen. En dat doen ze ook. Elke ochtend wordt er 3 uur lang getraind: minimaal 10 km. Deze trainingen zijn grotendeels gericht op aerobe capaciteit – de inhoud van de zwemmersmotor. Soms hebben we nog een middagsessie van twee uur met zowel land- en zwemtraining. In de middagtraining wordt er voornamelijk gewerkt aan de ‘skills’ voor een openwaterzwemmer. Navigeren, manoeuvreren, versnellen en meer. De trainingen van het trainingskamp worden afgewerkt in het zwembad van de Perth College. Dé plek waar mijn professionele zwemcarrière vier jaar geleden is begonnen.

De training na Kerst

We hadden afgelopen donderdagochtend (de dag na Kerst) een pittige set. Voor de geïnteresseerden onder ons ga ik deze uitleggen. Het inzwemmen was als volgt:

1x100    op 2:00                4x50      benen op 1:10
1x200    op 3:00                4x50      benen op 1:05
1x300    op 4:00                4x50      benen op 1:00
1x400    op 5:00                4x50      benen op 0:55

Bovenstaande set deden we drie keer. Vervolgens een 8x100 afbouwend beginnen op 1:40 en elke 100 vijf seconde sneller in starttijd, dus 1:35, 1:30, 1:25, 1:20, 1:15, 1:10 en eentje ‘easy’. Vervolgens nog 4x50 afbouwend in starttijd op dezelfde manier. Vervolgens de main set, waarbij er wordt gezwommen op hartslag. De set was als volgt:

5x100    op 1:40                1x100    benen max op 2:30
10x100  op 1:40                1x100    benen max op 2:30
15x100  op 1:40                1x100    benen max op 2:30
10x100  op 1:40                1x100    benen max op 2:30
5x100    op 1:40                1x100    benen max op 2:30

Mijn maximale hartslag tijdens het zwemmen zit rond de 185 slagen per minuut. En de senioren horen te mikken op een hartslag 25 slagen per minuut onder je maximale hartslag. Op deze manier zit je op ‘threshold’ te zwemmen. Threshold is een snelle pace (maar vol te houden) waar je je als zwemmers tijdens een 10 km race het meest van de tijd in bevindt. De gedachte achter deze trainingen is dat je lichaam makkelijker en efficiënter de verzuring kan verwerken. Bovendien kan je het makkelijker volhouden en heb je nog een extra versnelling voorbij de threshold. De training hierboven ging overigens erg goed.

Kerst vieren in Australië

Natuurlijk heb ik ook Kerst gevierd en dit was de eerste keer dat ik het zonder mijn familie heb gevierd. Hier in Australië wordt alleen eerste kerstdag gevierd. Australiërs kennen geen tweede kerstdag, maar wel Boxing Day. Op de vraag wat dat eigenlijk betekende kon niemand een definitief antwoord geven. Kerst heb ik gevierd met Carol en haar zoons. We hebben lekker gegeten. Carol had een roast gemaakt van pompoen, aardappel en zoete aardappel. Ook een ovenschotel met broccoli en bloemkool en rosbief. In de avond hadden we nog een kaartspelletje gedaan met zijn allen.

Goede test tijdens de 5 km open water race in Swanbourne

Op zondag hadden we een wedstrijd gepland staan, de Indian Ocean 5000 Open Water Swim. Het is een 5 km zeewedstrijd van Swanbourne tot Floreat. Het was een sterk veld, met veel van mij collega-zwemmers van Perth City en een aantal andere sterke clubs in West-Australië. Na de eerste race dit jaar in Australië zorgde ik er wel zeker voor dat ik wist hoe de finish was. Deze keer het strand oprennen om te finishen, dus weer geen aantikplaat. Het waren pittige omstandigheden: golven van zeker wel twee meter. Vanaf de start zat het tempo er goed in. Door de lage zon vanaf het land was het lastig om te navigeren. Uiteindelijk kon ik een goede positie vinden in de kopgroep en zo mijn energie sparen. Tot ik de gele boei zag; als je die gerond hebt moet je richting strand. Waarop iedereen ging aanzetten en versnellen, waaronder ik. Bleek dat het een extra gele boei was, terwijl die oranje had moeten zijn. Volgende gele boei: exact hetzelfde, weer sprinten en weer versnellen. Het zorgde ervoor dat ik aardig wat energie had verspild toen we bij de echte gele boei aankwamen. Daarentegen voelde ik me heel sterk, dus ik schoof van de 6e plek zo naar de gedeelde 1e plek. Nicholas (van Perth City) en ik rondden tegelijk de laatste gele boei en zwommen op de finish af. Alleen toen ging het helemaal mis. Nicholas kwam op een grote golf en schoot naar voren en ik miste die volledig. De Aussies zijn gewend om in zulke golven te zwemmen en oefenen hier regelmatig op, de zogenoemde ‘surf skills’. Nog zuurder werd het dat de tweede groep achter me een extra golf te pakken kreeg toen ik net opgestaan was waardoor zij mij ook nog passeerden. Zo ging ik van een 1e of een 2e positie naar een 7e plek. Echt ontzettend jammer, want het was een goede wedstrijd en ik zwom erg goed. Gelukkig zit het zwemmen dik in orde en dat is toch een mooie opsteker zo aan het einde van 2019. Volgende keer moet ik vooral oefenen op de surf skills en dan komt alles goed. Hieronder nog een foto van een deel van de uitslag.

Gelukkig nieuwjaar!

Voor jullie alvast een fijne jaarwisseling en een gelukkig en gezond 2020. Ik heb nog geen plannen voor oud en nieuw. Ongetwijfeld dat ik er wat van ga maken. En natuurlijk weer op naar een nieuwe trainingsweek. Deel twee van het kerst-trainingskamp komt eraan.

Aussie blog 2: hoe ziet mijn nieuwe situatie er nu uit?

Er is weer een week voorbij, dus tijd voor een nieuwe blog. Een reis naar Australië is natuurlijk niet niks. Er komt een hoop bij kijken: een woonplaats, een trainingsplek, vervoer op locatie en meer. In deze blog vertel ik jullie alles over mijn nieuwe situatie.

Verblijf in Australië

Tijdens mijn tijd hier in Australië woon ik bij Carol. Carol is een lieve Australische vrouw. Vier jaar geleden sliep ik ook voor één maand bij haar en dat was zo goed bevallen, dat ik deze keer weer terug mocht komen.

Carol-Lars-2016-2

Carol en ik, 4 jaar geleden

Ik doe in principe alles zelf bij Carol: koken, afwassen en de was doen. Dat gaat helemaal goed, maar soms komt Carol alsnog een beetje helpen. Ze zegt dan zelf dat haar moeders instincten komen opspelen. En daarom is ze ook wel een beetje mijn Australische mama. Daarentegen zorg ik ook voor haar. Zo moest zij laatst vanuit werk naar huis en gauw door om bridge te spelen. Had zij even geluk dat ik net spaghetti klaar had staan.

Als we vrij zijn doen we ook vaak leuke dingen samen. Zo waren we laatst een avondje naar de stad geweest. We hadden toen een rondje gelopen langs alle kerstversiering. Laatst was ik ook uitgenodigd om bij een familiediner te zijn in Paul’s appartement. Paul is één van haar drie zonen en heeft een appartement in het centrum van Perth, met uitzicht over de Swan River.

Vervoer van A naar B

Ik ga elke training op de fiets naar het zwembad. Ik heb een goede mountainbike geregeld vanuit Nederland via Gumtree. Gumtree is vergelijkbaar met Marktplaats wat wij in Nederland kennen. De fiets moest nog even opgelapt worden maar brengt me nu overal waar ik naartoe moet.

Carol woont in de suburb Mount Lawley en dat is gelukkig niet al te ver van de twee zwembaden waar de Perth City Swimming Club traint. De club is gelinkt aan de Perth College, een private high school voor meisjes. Zij hebben een eigen zwembad waar de club ook gebruik van maakt. Perth College ligt aan één van de bekendste straten van Perth: Beaufort Street. En dat is werkelijk om de hoek bij Carol.

Waar ik vier jaar geleden vaak in het zwembad van Perth College trainde, train ik nu meer in Beatty Park. Dat heeft te maken met de clubstructuur van Perth City. De club heeft namelijk meerdere groepen, squads, gebaseerd op leeftijd en niveau. Zo zwom ik vier jaar geleden nog in de 'Red Squad' en zwem ik nu in de 'National Open Squad'. De National Open Squad werkt alle trainingen af in Beatty Park, op een aantal uitzonderingen na.

Beatty Park is echt een heel mooi zwembad. Het is een 10 banen, 50m bad met een stadium eromheen. Een interessant feitje: in 1962 was Beatty Park hét zwembad waar het eerste zwemevenement (ooit) tijdens de Commonwealth Games gehouden werd. Voordeel voor de zwemmers is dat tijdens de ochtenduren de zon al door komt. We worden een beetje bruin en hebben alle tijd en ruimte om goed te kunnen trainen.

Beatty-Park-Leisure-Centre-1-2

Trainen bij Matt

Matt Magee is de coach van de National Open Squad en doet dit al meer dan tien jaar. Ik kwam Matt afgelopen zomer tegen bij de Open Franse Kampioenschappen. Het plan om naar Australië te gaan lag er toen al, dus een mooie kans om even bij te praten. Uiteindelijk heb ik via de mail contact gezocht en ben ik met open armen ontvangen. De club heeft vaker zwemmers uit het buitenland die meetrainen, alleen vaker uit Azië dan vanuit Europa. Het is fijn dat ze open staan voor internationale zwemmers en deze de kans geven om mee te trainen.

Wat kunnen jullie volgende week verwachten?

Dat was alweer de blog voor deze week. Volgende week ga ik jullie meer vertellen over de trainingen. Wij hebben namelijk een trainingskamp gepland staan. En daarnaast komen de feestdagen er ook aan en daar zal ik ook een beetje over vertellen. Kijk daarom aanstaande maandag weer om 17:00 uur voor de volgende blog. En tot slot voor iedereen: geniet van de feestdagen!

Eerste dagen in Australië - ofot by Fadzai Saungweme from UnSplash

Aussie blog 1: waarom Australië en de eerste dagen in Australië

De eerste paar dagen zijn voorbij. Woensdagavond kwam ik aan in Perth en donderdagochtend heb ik mijn eerste training gedaan. In deze eerste blog vertel ik globaal de plannen voor mijn trip naar Australië en vertel ik hoe ik de eerste dagen in Australië heb ervaren.

Waarom eigenlijk mijn reis naar Australië?

Heel leuk natuurlijk deze reis naar Australië, maar waarom maak ik het eigenlijk? Ik heb de afgelopen drie jaar bij het Regionaal Trainingscentrum (tegenwoordig Opleidingscentrum, OC) van Amsterdam gezwommen. Ik ben erg blij dat ik deze mogelijkheid heb gekregen, want hier heb ik mij tot professioneel openwaterzwemmer kunnen ontwikkelen. Het laatste jaar merkte ik echter dat ik in de ‘sleur’ kwam in Nederland en ik niet de stappen heb kunnen zetten die ik mij als doel heb gesteld. Ik kwam tot de conclusie dat ik een nieuwe impuls nodig had en die heb ik gevonden in de trainingsstage in Australië en extra internationale wedstrijden. Tegenwoordig ben ik dus geen lid meer van het OC in Amsterdam, meer hierover kan je in mijn vorige blogpost lezen.

De plannen in Australië

Ik blijf een kleine drie maanden in Australië. Op 11 december ben ik gearriveerd en ik vertrek weer op 2 maart. De eerste anderhalve maand staan in het teken van een goede voorbereiding maken bij de Perth City Swimming Club. Dit combineer ik met een aantal ‘local swims’, waarvan ik de eerste afgelopen zaterdag al heb gedaan. Daarna heb ik een periode van grote internationale wedstrijden, zo ga ik eind januari naar Argentinië. Op 2 februari staat namelijk de eerste FINA Ultramarathon op het programma: van Santa Fe naar Coronda, een afstand over 56 (!) km. Een week later, op 8 februari, ga ik deelnemen aan de eerste FINA Wereldbekerwedstrijd over 10 km in Rosario. Vervolgens vlieg ik terug naar Australië om op 22 februari de Rottnest Channel Swim (19,7 km) te zwemmen. Deze race heb ik in 2016 ook gezwommen en wil ik natuurlijk weer gaan doen. Natuurlijk kan je niet alle races met elkaar vergelijken, maar de Rottnest Channel Swim is echt enorm gaaf en misschien wel de meest unieke race die ik ooit heb gezwommen.

Zoals je kan lezen is het best een druk programma, met genoeg (grote) races. Maar deze ervaringen neem ik wel mee naar het Europese openwaterseizoen van 2020. Bovendien ben ik eerder in vorm voor de belangrijke races daar.

De eerste dagen in Perth

De eerste paar dagen heb ik als best flink ervaren. De verschillen in warmte zijn erg groot tussen Nederland en Australië. Het is hier de afgelopen dagen vaak rond de 40˚ C. Het was ook op het nieuws dat het gemiddeld 6˚ C warmer is dan normaal in december, best flink. Ik heb gelukkig wel een goede vlucht gehad en daardoor weinig last van het tijdverschil en de jetlag. Donderdagochtend begonnen met trainen. Het zijn gelijk wel heftige sessies dus het is even wennen. Deze week zal alleen maar beter gaan, aangezien ik weer wat beter gewend ben aan de nieuwe situatie.

De wedstrijd waar ik afgelopen zaterdag aan deel heb genomen heet de Fremantle Ports Swim Thru. Een mooie opstart om te kijken hoe het met de vorm is en hoe het aanvoelt. Het was een 1,6 km wedstrijd, dus een echte sprint in het openwaterzwemmen. De race verliep eigenlijk heel goed, boven verwachting. Op het einde een kleine fout gemaakt waardoor ik een halve seconde moest toegeven aan de winnaar. Desondanks genoten van de race. Voor de volledigheid de uitslag:

Uitslag Fremantle Ports Swim Thru

Dat was hem alweer voor deze week. Ik hoop dat je mijn blog met plezier hebt gelezen. En ik hoop natuurlijk dat je mijn volgende blog ook weer gaat lezen. Kijk volgende week maandag weer op mijn website en vergeet me niet te volgen op social media.