Rottnest Channel Swim & Cottlesloe Classic Mile 2020

Aussie blog 5: eerste winst van 2020 is binnen

Welkom bij alweer blog nummer vijf. Het is een goede week met het zwemmen geweest en ik heb de week afgesloten met de eerste winst van 2020 in de Cottlesloe Classic Mile. Dat en nog meer in deze nieuwe blogpost.

Een geweldige tijd in Australië

Blog nummer vijf, dus dat betekent dat ik nu al een maand in Australië verblijf. 'Time flies when you're having fun.' Daar ben ik het helemaal mee eens. Sinds ik hier ben, ben ik al een stuk fitter geworden. Voor trainingen van 10 km draai ik mijn hand niet meer om en mijn algehele conditie is zoveel verbeterd. Het helpt natuurlijk om in deze motiverende omgeving te trainen, met een leuke groep en een goede coach. Uiteindelijk hoop ik dat mijn harde werken wordt beloond tijdens de belangrijke wedstrijden die komen gaan. 22 februari is de Rottnest Channel Swim en dat is één van mijn belangrijke momenten om te knallen.

Rottnest Channel Swim editie 2020

22 februari is de grote dag: 19,7 km zwemmen van Cottlesloe Beach naar Rottnest Island. De Rottnest Channel Swim is een geweldig en groots evenement waar ik met veel plezier naar uitkijk. Vier jaar geleden heb ik hier ook aan meegedaan en als ik terug zou komen naar Australië dan wist ik zeker: ‘Rotto’ ga ik weer zwemmen.

Rottnest Channel Swim

Bij zo’n grote race komt echt wel het één en ander kijken. Het begint bij inschrijven: er is een week vastgesteld voor registratie en ben je er niet op tijd bij, dan zit je naast de boot. In oktober 2019 heb ik mij dus al geregistreerd, 4 maanden voor de race begint. Als dat is gelukt ga je op zoek naar een support crew. Het is niet zoals bij onze IJsselmeermarathon dat de organisatie de begeleidingsboten voor de zwemmers regelen. Dat zou wat zijn, want dan moet de organisatie van de Rottnest Channel Swim meer dan 1000 boten gaan regelen! Daarnaast heb je ook een paddler (kayakker) nodig en natuurlijk een coach.

Gelukkig ben ik er op tijd bij en dat geeft mij ruim genoeg de tijd gegeven om alles te regelen. De paddler was erg makkelijk. Net als 4 jaar geleden gaat Garth Civil (zie foto) voor mij kayakken. Garth heeft al jaren ervaring als paddler en heeft zelf ook twee keer de Rotto swim gedaan. Echt gaaf dat hij weer bereid is om mij te supporten. Daarnaast heb ik ook al een begeleidingsboot en schipper gevonden. Toby Gibb is bereid om mij naar Rottnest te varen, hieronder zie je een foto van zijn boot. Ik heb met beide heren een keer afgesproken om over de race te praten. Ik heb vertrouwen in mijn crew. Het enige wat ik nog moet regelen is een coach, maar daar maak ik me geen zorgen om. Ik weet wat ik nodig heb tijdens de race. En bovendien: ik heb nog meer dan een maand de tijd.

Cottlesloe Classic Mile

Op zaterdag 11 januari hebben Andrea en ik onze eerste race van 2020 gezwommen. Het was de Cottlesloe Classic Mile. Een 1600m race op het strand van Cottlesloe (dus niet een hele mijl voor de kritische onder ons). En Cottlesloe is, zoals net verteld, de startplek van de Rottnest Channel Swim. Echt leuk om weer terug te zijn op deze plek, want het heeft toch wel iets speciaals voor me. Een foto van het uitzicht naar Rottnest kon ik natuurlijk niet vergeten.

Terug naar de race. In tegenstelling tot de 5 km wedstrijd van vorige keer hadden we de zaterdag goede omstandigheden. Zonnetje, verfrissend zeewater en geen golven. Een mijl is voor mij aan de korte kant en daarom had ik al tactiek om de tegenstanders af te schudden voordat we bij de finish kwamen. De finish was namelijk weer een ‘run-to-the-beach’ en deze keer zou het me niet overkomen dat ik het op de finish zou laten liggen. We zwommen een stukje het strand uit, vervolgens een rechthoek en dan weer richting strand. Een mooi duidelijk parcours waardoor ik deze keer hard kon zwemmen en exact wist waar ik naartoe moest. En dat lukte, ik heb de race gewonnen met 12 seconden voorsprong op de nummer 2. Een mooie en leuke start van 2020. De korte versie van de uitslag kan je hieronder zien en de volledige uitslag kan je hier vinden.

Uitslag Cottlesloe Classic Mile 2020

Volgende week een ander soort blog

Een echte zwemblog deze week met een hoop informatie over de Rottnest Channel Swim. Ik kan daar uren over doorpraten, simpelweg omdat het ik het zo leuk vind. Volgende week staat er echter een ander soort blog op jullie te wachten. Nieuwsgierig naar wat dat is? Kijk dan volgende week maandag om 17:00 uur op mijn website voor de blog nummer zes. En volg me op Facebook en Instagram voor de laatste updates.

Interview Australië

Aussie special: interview Australië – Openwaterswimming.club

Openwaterswimming.club heeft mij geïnterviewd over mijn trip naar Australië vlak voordat ik vertrok. Hieronder kan je het interview zien wat ik heb gegeven. We hebben het over de Perth City Swimming Club, over de wedstrijden die ik ga doen, de trip naar Argentinië en natuurlijk de Rottnest Channel Swim. Veel kijkplezier.

Wil je mij volgen tijdens mijn trip naar Australië en Argentinië? Kijk dan elke maandag om 17:00 uur op mijn website voor een nieuwe blogpost. Of ga naar het blogoverzicht van Australië waar alle blogs komen te staan.

Rottnest Channel Swim Lars

Verslag: Rottnest Channel Swim

Voor de start

Het is 03:00 uur en ik word wakker gemaakt door het fijne geluid van de ochtendwekker. Vandaag is het zover, denk ik. 20 km naar het eiland zwemmen, dat gaat lukken. Ik sta op en ga gelijk naar de keuken voor een stevig ontbijt. De afgelopen drie dagen heb ik me al helemaal volgestopt met pasta, rijst en lekker vlees. Ik denk bij mezelf: Ach, het is de laatste keer nog één keer helemaal vol eten en dan zit het erop. Waar ik normaal 3 “Weet-Bix” repen neem met een banaan erdoor, pak ik nu een schaal en stop er 5 repen in. Daarna stop ik er twee bananen bij en een beetje honing. Melk erbij en voilà, het eerste ontbijt is klaar.

Vervolgens de stadaard routine: tas pakken, zwempak aantrekken, insmeren met zonnebrand noem het maar op. Om 04:15 uur word ik opgehaald door Garth. De man in de kajak die mij tijdens de race zo goed mogelijk naar het eiland gaat navigeren. Eenmaal in de auto gekomen start ik aan mijn tweede ontbijt: pastasalade die ik twee dagen terug had gemaakt. En het is een flinke bak. Weer denk ik: de laatste keer voor de grote wedstrijd, alles wat ik nu eet heb ik nog mooi meegenomen. Naast het eten heb ik ondertussen ook al minimaal 2 Liter aan sportdrank, water en melk gedronken. En vlak voor de wedstrijd is dit aantal al naar 3,5 Liter gestegen.

We komen een uur voor de wedstrijd op startlocatie aan. Ik moet mijn timing chip ophalen en Garth bereid zijn kajak voor. Daarna de tattoo nummers opplakken en invetten. Helaas is het vaseline niet zo bestand tegen het zoute water en de hitte die hier heerst; bij de vorige wedstrijden kreeg ik last van een flink aantal pijnlijke schuurplekken (en zelfs sneeën). Daarom was ik bij deze wedstrijd uitgerust met schapenvet. Niet het lekkerste spul om op te smeren, maar het hielp wel goed tegen de schuurplekken en daar gaat het om.

Inmiddels is het bijna 05:30 uur. Nog een kwartier en dan start ik. Langzaam loop ik naar de startpositie waar al een aantal zwemmers zich hebben verzameld. Een vrouw loopt naar me toe en ze zegt: “oh man, you look very handsome.” Dus ik dacht: nou dat hoor je ook niet elke dag van iemand die je nog nooit hebt gezien. Het was nog pikkedonker op de startlocatie maar het zou een hete dag worden; ik was al aan het zweten bij de start. Daarom had ik besloten om elke 15 minuten wat te drinken zodat mijn vocht goed op pijl zou blijven.

Zoals jullie weten was ik druk op zoek naar het vinden van een support boat, twee weken voor de wedstrijd. Terwijl Garth en ik bezig waren om naar de start te gaan, zorgde Max, de schipper, dat de boot op de juiste positie kwam te liggen voor de start. Omdat we starten op het strand kan je niet dezelfde ochtend je eten en drinken op de boot brengen. Je moet dus de dag van te voren zorgen dat je spullen op de support boat terecht komen. Bruce, die voor mij het eten aanreikte tijdens de wedstrijd, zorgde dat hij rond 04:00 uur bij Max was.

Daar gaan we!

Het is nu 5 minuten voordat de wedstrijd begint. Ik zorg nog even dat mijn badmuts en brilletje helemaal perfect zitten en dan begint het aftellen. We starten vanaf het strand, er wordt keurig netjes afgeteld en niemand start te vroeg. We beginnen te rennen en starten met zwemmen. Tussen de 500m en de 1000m was het de bedoeling dat je je kajakker ging vinden. Ik zag Garth gelijk, goed herkenbaar aan zijn oranje pet en gele shirt. Vervolgens tussen 1000m en 1500m is het de bedoeling dat je je support boat vindt. Ik had met Garth afgesproken dat hij mij zou begeleiden naar de boot en dat ging ook allemaal prima. Als je op 1500m nog niet je boot gevonden had mocht je niet verder zwemmen.

Terwijl ik naar het 1500m punt zwom, kwam ik ook weer een paar kwallen tegen. Ik had gezegd tegen mijn crew: “Ik neem een anti-histamines (pil tegen de kwallenbeten) voor de start en als ik er dan nog één wil dan zeg ik het tegen jullie.” Al voordat ik het water in was had ik bedacht dat ik die pil niet had genomen. Ik werd één keer gestoken: oke dat is niet zo erg. Een tweede keer: Hmm als het zo de hele tijd is dan wordt het wel vervelend. En tot slot een derde keer, die was goed raak op mijn hele gezicht en lippen. Toch maar zo een pil vragen voor de zekerheid…. Dus dat deed ik en daarna was ik misschien nog maar één keer gestoken gedurende de hele race.

Het grappige was, dat mijn crew dacht dat er iets goed mis was. Omdat zij er natuurlijk vanuit gingen dat ik al zo een pil had genomen. En dat ik dus om mijn tweede vroeg. Achteraf konden we daar allemaal om lachen.

Nou voorbij het 1500m punt. Omdat het zo een warme dag was hadden we afgesproken dat ik elke 15 minuten wat te drinken zou nemen. Afwisselend vloeistoffen, energy gels, bananen. Ik had van dat sportpoeder wat je met water moet vermengen en Up&Go’s. En dat is een soort vloeibaar ontbijt waar alles in zit wat je nodig hebt. Mijn race-indeling was rustig starten en dan bij de 10km versnellen en meer racen. Ik telde het aantal keren dat ik ging drinken zodat ik ook wist hoe lang ik ongeveer aan het zwemmen zou zijn. Oké dit wordt de 7de keer dat ik ga drinken, dat ben ik dus 1:45 uur onderweg. Nog één 1 à 2 keer en dan ben ik op het 10 km punt. Toen hoorde ik Bruce schreeuwen: “you’re almost at the 10k mark.” Hoe kan ik nou al bij het 10 km punt zijn ik moest nog zeker 20 minuten voordat ik daar ben. En ik zwem 3 minuten en we zijn bij de 10 km boei. Nou van dat eetschema klopte dus ook niks meer….

Garth en Lars Bottelier Rottnest

Halverwege

De omstandigheden waren erg goed, er stond alleen wat stroming op sommige plekken en er waren nauwelijks golven. Er was hooguit wat wind maar dat was ook niet veel. Erg gunstig.

Ik moet zeggen ik voelde me aardig goed bij het 10 km punt en zelfs daarvoor al. Dus bij 8,5 km begon ik al te versnellen. Ik vroeg nog naar mijn tijd op het 10 km punt, maar achteraf klopte daar niet zoveel van. Ergens rond de 2 uur en 20 minuten of langzamer. Ik kreeg te horen dat ik op tweede positie lag en dat er een jongen 500m voor me lag die de eerste positie zou hebben. Achteraf was het waarschijnlijk zelfs 800m. Dus ik ging flink versnellen en kreeg steeds te horen. 400m ervanaf, 300m ervanaf, 200m ervanaf. Ik ging als een trein, zeker tussen de 14 km en de 18 km. Ik haalde een dame in en een team van twee. Dat motiveerde. Op een gegeven moment zegt Bruce dat de eerste plek voor me ligt en ik kon hem zien, maar het was nog echt een flink stuk. Ik ging door en we gingen voorbij de 17 km, de 18 km. En toen bij 18,5 km was ik er denk ik 30m vanaf. Ik sjeesde voorbij en dacht dus dat ik eerste lag. Echter nadat ik hem had ingehaald en de laatste 500m kwamen, werd het ongelofelijk zwaar. Mijn energie was op en bang dat ik weer ingehaald zou worden probeerde ik met alle macht mijn snelheid vast te houden. Volgens mij ging dat niet slecht.

Ik naderde de finish die zich bevindt op de kant, dus je moet nog een stuk rennen nadat je 20 km hebt gezwommen. Ik was dat zwemmen wel zat na 4,5 uur dus ik probeerde zo gauw mogelijk op te staan, maar het water was te diep om goed te rennen. Uiteindelijk passeerde ik de finish en deed alles zeer. Ik voelde al dat ik niet had gewonnen, er was gejuich maar niet zo zoals de vorige keer en ik werd gefeliciteerd maar niet met de winst. Na een korte interview te hebben gehad liep ik naar Carol (de vrouw waar ik momenteel verblijf) en haar zoon Paul, waar Garth zich later bij voegde. Daar kreeg ik de bevestiging dat ik niet 1ste was geworden maar 4de. Kan gebeuren en ik had geen tijd om te balen, want ik was blij met mijn tijd; blij dat ik de overkant had gehaald op een goede manier. Mijn officiële tijd was 4 uur, 34 minuten en 49 seconden.

Mijn eerste 20 km succesvol gezwommen. Het is een erg goede ervaring geweest. Ik weet nu wat ik kan verwachten bij zulke afstanden en ik weet hoe het in elkaar steekt. De jongens die ik voor mij moest dulden hadden al eens de Rottnest swim gezwommen dus die waren daar enigszins mee in het voordeel. Ik zou onwijs graag eens terug willen gaan en deze wedstrijd nog een keer willen zwemmen, nu ik weet hoe het in elkaar steekt. En dan vanaf het begin af aan een goede race draaien.